Rahat Yazar

En Yeni Sabah Programınız: "Bugün"

2012-01-03T00:56:00.000+02:00

Celal Pir ve Jülide Ateş'in birlikte sunduğu, hava durumu ile Gökhan Abur ve spor konulu haberleriyle de Melis Sander'in bizlerle buluştuğu ekranların en farklı sabah haber programı 'Bugün' Star Tv'de başladı.

Günler öncesinden sizlere bahsetmiştim. Yapım ekibinde yer aldığım bu program daha ilk bölümden çok konuşuldu ve farkını belli etti. Ntv'de hava durumu sunucusu olarak tanıdığımız Gökhan Abur, hava raporunu bildirdikten sonra sürpriz yaparak etkileyici sesiyle bizlere şarkı bile söyledi. Başarılı haberci Celal Pir apaçi dansı konulu haber yayındayken yaptığı dans hareketleriyle ilgi çekti. (bkz. video) Yıllar sonra yeniden Star Tv'ye geri dönen yılların deneyimli haber spikeri Jülide Ateş'in güzelliği de twitter'da en çok konuşulan konulardandı.

İlk yayınla ilgili gelen eleştirilerden biri çok fazla haber vtr'si girilmemiş olmasıydı. Daha çok muhabirlerimizin hazırladığı özel dosyalar, halkın gündemi, bil bakalım gibi köşeler ve eğlenceli görüntüler yayınlandı. Arada gösterilen nostaljik klipler tüm izleyenleri geçmişe götürdü. Bu arada "twitter şeref kürsüsü" bölümünü hazırlayan kişi bendim. Bu sabah ise diğer kanallardaki gibi gündemdeki gelişmelerin verildiği, sunucuların gazete manşetlerini de okuduğu haber ağırlıklı bir yayın yapıldı. Ne olacak bilemeyiz yani program içeriği ve tarzı zamanla oturacak tabi ki ama değişen Star'a yeni bir soluk geldiği kesin...

Her sabah saat 07:00-09:45 arası Star Tv'de buluşalım. Sosyal medya hesaplarımız:

http://twitter.com/starbugun

http://www.facebook.com/starbugun

Tommy Hilfiger'dan Yılbaşı Sürprizi!

2011-12-24T00:49:00.000+02:00

Blogumda moda konusuna pek girmem bilirsiniz ama mail adresime gelen bir bülten ve internette gördüğüm yılbaşı ev partisi temalı Tommy Hilfiger videosu fikrimi değiştirmeme neden oldu.

Tommy Hilfiger'dan yılbaşına özel olarak hazırlanan “PreppyHolidays” adlı koleksiyon; erkek, kadın ve çocuklar için eşsiz tasarımlar sunuyor. Yılbaşında kişilerin birbirlerine hediye etmek isteyeceği bu koleksiyon, erkekler için desenlikazak, kol düğmesi, papyon, pelüş hırka; kadınlar için kareli gömlek, etek,eldiven ve ceketin yanı sıra kokulu mum, şemsiye gibi keyifli aksesuarlardanoluşuyor. Koleksiyonda ekose desenli pijama ve oyuncaklar da göze çarpıyor.

Preppy Holidays Koleksiyonu, bütün Tommy Hilfiger mağazalarındasergilenmeye başladı.

Koleksiyondan örnekler...

Bu ekibe dikkat!

2011-12-20T23:53:00.000+02:00

Editörler, produktörümüz, yönetmenimiz, muhabir arkadaşlar ve benim de dahil olduğum asistan grubu ile birlikte bugünlerde harıl harıl yeni yılda STAR TV'de yayınlanmaya başlayacak Türkiye'nin en keyifli, canlı sabah haber programı için çalışıyoruz. İnşallah çok başarılı oluruz:)

Van'ın Yeni Yılına Katkınız Olsun!

2011-12-20T09:00:00.000+02:00

Yeni yıl geliyor… Yeni umutlarla. Eski yılda olanların unutulmuşluğuyla.

Yukarıdaki gibi bir yeni yıl kartı gördünüz mü hiç? İşte Van yeni yılı böyle karşılıyor.

Sorumlu Blog VAN’ı unutmayacağının sözünü vermişti.

Van hala yıkık dökük.

Van hala çadırda.

Van hala depremzede.

Yeni yılda da...

Öncelikle şunu belirteyim artık ben de Sorumlu Blog üyesi ve destekçisiyim. Yeni yılın umutları Van’ı da sarsın, Van’daki eksikler tamamlansın diye Sorumlu Blog, yardımınızı istiyor. Haydi gelin bu projeye destek verin! En azından bu yazıyı paylaşıp, gerekli birimlere iletin.
Evini özleyenler için, kaybedenler, bulamayanlar için. En çok da herşeye rağmen gülebilen, az şeyle çok sevinen çocuklar ve kadınlar için.

VAN SOSYAL HİZMETLER İLÇE MÜDÜRLÜĞÜ Erciş’te kurulacak kreş, psikolojik merkez, eğitim merkezi ve etüd merkezi için Sorumlu Blog takipçilerinin destek ve yardımlarını bekliyor.
Bu merkezler için gerekli olan ihtiyaçlar bizzat Erciş Sosyal Hizmetler ilçe Müdürü Şafak Aydın tarafından Sorumlu Blog’a iletildi
2 adet 10.000 kişilik konteynır kentte kurulacak olan bu merkezlerin ihtiyaçları Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından belirlendi
Buna göre 4 acil ihtiyaç paketi var, ilk etapta hedefimiz bu paketlerden 10’ar adet sağlanması.

– Kreş Paketi

– Psikolojik Görüşme Odası Paketi

– Eğitim ve Uygulama Sınıfı Paketi

– Okuma ve Etüd Merkezi Paketi

Bir tanesinin bedeli 6139.64 TL olan en az 10 adet kreş, Van’da binlerce çocuk hala dışarıda “oynuyor”.

Evlerini, ailelerini, komşularını yitiren insanlar henüz hala “Nasılsın?”dan fazlasını alamıyor.

Dümdüz olmuş okullarda, çocukluk hatıralarında, yiten öğretmenlerin ardında kalan sınıflar. Van’da eğitim ve öğretim devam etmeli.

Yine de okuyan, yine de ödev yapan çocuklar çadır aralarında hayatı etüd etmemeli.

Paketlerin maliyetine Van’daki ihtiyaç bölgesine teslimatı da dahildir
Paketlerin fiyatlandırması Office1Superstore tarafından teslimat dahil, karsız fiyatlarla oluşturulmuştur.
Paket içerikleri ile ilgili detaylı bilgi almak isteyenler sorumlublog@gmail.com ’a mail atabilirler.

PEKİ BU YARDIMA NASIL KATILABİLİRSİNİZ?

(1) Paketlerden bir veya birkaçını sağlayabilecek olan firmalara bu postu sosyal medya ya da şahsi kanallarınızı kullanarak ileterek , Sorumlu Blog’un firmalara ulaşmasına yardımcı olarak

(2) Bir kişi olarak belki elinizden bir şey gelmiyor ama bir araya gelip bir paketi de siz sağlayabilirsiniz. Çalıştığınız şirketde, oturduğunuz apartmanda belki büyük ailenizin tüm fertleriyle bir araya gelip paket bedelini toplayararak siz de bir paketin sahibi olabilir, Van’da bir kreş ya da eğitim merkezini kurabilirsiniz.

ÖNEMLİ

Bu yardım kapsamında her hangi bir fon ya da hesapta para birikmesi söz konusu değildir, 4 paket seçeneğinden seçilen paketin bedelini sağladığınızda o paket Office1 Superstore’dan direk hazırlanıp Van’a yola çıkacaktır, o sebeple paket bedellerinden az miktarlar için Sorumlu Blog’a başvurulmaması rica olunur.

Ağırlıklı olarak okul ve ofis malzemelerinden oluşan paketlerin içerikleri hakkında detaylı bilgi almak isteyenler (ürün sayısı, ürün çeşitleri, adet fiyatlar vb.) sorumlublog@gmail.com adresine yazarlarsa, Office1 Superstore tarafından bilgilendirileceklerdir

Sorumlu Blog bir dernek ya da vakıf olmadığından hiç bir şekilde para toplanmasında ya da paranın transferinde aracı olmayacaktır. Sorumlu Blog paket içeriklerine müdahale etmemiştir, içerikler Van Erciş Sosyal Hizmetler İlçe Müdürlüğü tarafından belirlenmiştir. Sorumlu Blog yalnızca ihtiyaç duyulan paketleri takipçilerinin de yardımıyla tedarik edebilecek kişilere iletmek ve yardım yapmalarını sağlamak amacındadır.

Paket bedelini toplayıp 4 paketten biri ya da bir kaçını bağışlamaya talip kişi/grup ya da firmalar, bağışlamak istedikleri paketi sorumlublog@gmail.com adresine iletmeleri halinde paket içerik ve ödeme bilgileri için Office1 Superstore ile bağlantıları sağlanacaktır.

Her paketin kimler tarafından bağışlandığı paketler satın alındıkça bu sayfada açıklanacaktır. Bu sebeple bağışta bulunmak isteyen kişi, kurum ve grupların bir isim ya da rumuz bildirmeleri bizi mutlu eder. (Örneğin Azra Apt. / Azra Ailesi / Azra Holding / Azra Okulu gibi)

Bağış yaparken yardımlarımızın doğru yere ulaşıp ulaşmadığı her zaman en büyük endişemiz olmuştur. Bunu göz önünde bulundurarak, Sorumlu Blog satın alıp ihtiyaç sahiplerine ulaştırdığınız paketleri ulaştığı ve kurulduğu yerde fotoğraflatarak, yayınlayacaktır. Bir paket demek binlerce kişi demek..

HERKESE TEŞEKKÜRLER

Bu kampanyayı yayın, paylaşın #yeniyildavan kreşlere, sınıflara, psikolojik ve sosyal merkezlere sahip olsun!

Fotoğraflar: Abdurrahman Antakyalı (AA) ve Begüm Kaçmaz

Televizyon dünyasına giriş...

2011-12-15T22:08:00.001+02:00

Ülkemizdeki büyük televizyon kanallarından birinde işe başladım. Henüz daha çok yeni ve bir hafta oldu.

Bu sektörde başlangıç için girilebilecek en iyi yere kabul edildim diyebilirim o yüzden mutluyum:)

Yeni yılda yayınlanmaya başlayacak haber içerikli bir sabah programının asistan ekibinde yer alacağım.

Diğer tüm programlardan farklı olarak tamamen sıradan insanları odak olacak bu programda tempo hep yüksek olacak. Herkesin tanıdığı, deneyimli çok başarılı bir bay sunucumuz var. Her gün toplantı yapılıyor ve detaylar konuşuluyor, sürekli fikir üretiyoruz.

Stüdyo kurulurken de izliyorum hatta bugün konu mankeni olarak sunucunun yerine oturtuldum. Çünkü ona göre kamera açıları vs. şimdiden ayarlanmaya başladı. Yönetmen, editör, prodüktör, muhabir... Hangi pozisyon varsa onların işini de görüyor, ne yaptıklarını öğreniyorum. Zaten ilgim vardı şimdi de tam içine girdim ya bu sektörün bayağı ilginç geliyor bazı şeyler hatta şaka gibi:)

Ekranda gördüğüm tüm spikerleri, sunucuları artık her gün canlı görüyorum mesela.

Sonucun ne olacağı ve gidişatın ne yönde şekilleneceği tamamen belirsiz. Yaşayıp göreceğiz. Ben de olayları akışına bıraktım, eğlenmeme bakıyorum.

Geçende şurada anket yaptım. Siz bir sabah programında ne görmek isterdiniz? Hava-yol durumu, haberler, güncel olaylar dışında sizce sabahları ekranda ne izleyerek güne başlamak güzel olurdu? Fikirlerinizi bu yazının altına yorum olarak bekliyorum...

Şehrin anahtarı bende!

2011-12-04T19:35:00.001+02:00

Günlerdim yazamadım. Ayşe Arman buluşması sonrası bir ara verdim, dinlendim, şimdi geri döndüm!

Dün yani cumartesi öğleden sonra akşama kadar Cihangir'deydim. Bexstreet organizasyonu vardı ve "Ajan" konsepti ile maceraseverler Cihangir sokaklarında gizlenmiş şifreleri çözmeye çalıştılar. Yarışmanın finalinde, fotoğrafta gördüğünüz şehrin anahtarına tüm aşamaları geçerek ilk ulaşan takım birinci oldu. Tabi onlardan önce final anını fotoğraflamak üzere Efes Pilsen Blog Yazarı olarak alanda hazır bulundum ve anahtarı ele geçirdim:)

http://blog.efespilsen.com.tr/2011/12/06/cihangirde-define-avi/

Ayşe Arman'a içimi döktüm!

2011-11-19T12:00:00.000+02:00

Dün sabah, bindim metrobüse gittim Kanyon'a...

Yazıları bence herkesin ilgisini çeken ve kim ne derse desin gündemi belirleyen Hürriyet köşe yazarı Ayşe Arman, ofisini Kanyon'a taşıdı.16-19 Kasım tarihleri arasında House Cafe'nin yanındaki cam ofisinde okuyucularıyla biraraya gelen Ayşe Arman'la ben de görüşme fırsatı yakaladım.

O ülkemizdeki en 'Rahat Yazar'. Çekinmiyor ve çoğu zaman en özel duygularını bile köşesine taşıyor. Tartışılması ve dikkat çekilmesi gereken konuları çok iyi yakalıyor, tüm röportajlarıyla da olay yaratıyor.

Sabah erken saatte odasının önüne gidip hemen listeye adımı yazdırdım. Benden önce randevusunu dünden almış olanlar vardı sırada. Kanyon çok soğuk ama neyse ki sıra bana çabuk geldi ve çok beklemedim. Ayşe Arman'ı daha ilk görüşte hani derler ya 'iyi elektrik' aldım. Köşesinde yer alan fotoğraflarından ve ekranda gördüğümden çok daha ufak ve güzel bir yüzü varmış. Uzun röportaj tadında bir sohbet olur diye düşünmüştüm öyle de oldu. Adımı soyadımı söyler söylemez "Vaay şair ya da yazar ismi gibi!" dedi. Nedense bir afalladım, şaşkınlaştım ve fotoğraf için poz verirken mutlu olmama rağmen gülemedim:)

Herkes ona hikayesini anlatıyor belli ki. O da "Sen ne istiyorsun?" dedi ve ben de başladım anlatmaya...

Blogumu ve çalışmalarımı anlattım. O da akıl verdi, tavsiyelerde bulundu. Bana, yaşıma göre büyük işler başardığımı söyledi ve hatta not defterine telefon numaramı bile yazdı! Zaman çabuk geçti ama çıktığımda "Seni sevdi herhalde ki bayağı konuştunuz" dedi sırada bekleyen bir kadın. Sanırım öyle. Ben de sevdim.

Not: Kendisi bugün de aynı yerde ama şimdiden tüm randevuları dolmuş. Haberiniz olsun.

MINI Coupé Lansman Partisi'nden İzlenimler...

2011-11-18T20:41:00.001+02:00

Borusan Otomotiv, dün akşam MINI Coupé’nin maceracı ruhuna yakışır bir davet verdi ve Hasköy Yün Fabrikası'nda gerçekleşen lansman partisi unutulmazlar arasına girdi.

Dünyanın önde gelen chef’lerinden Carlo Bernardini’nin MINI Coupé’ye özel tasarladığı şaşırtıcı yiyeceklerin (çubukta hamsi, tadımlık sushi, karidesli içli köfte, tavuklu sufle gibi) servis edildiği parti, zaten en başından mekan seçimi nedeniyle etkileyici bir atmosfere sahipti. Sisler ve dumanlar arasından uzun bir koridor boyunca yürüyüp perdeleri yararak parti alanına geçmek bende sanki bir şatoya giriyormuşum hissi yarattı.

Tuba Ünsal'ın sunumuyla başlayan Türkiye Boks Şampiyonlarından Avni Yıldırım ile Dünya Şampiyonlarından Onur Şipal’in yaptığı gösteri maçı, şov amaçlı olduğundan olsa gerek berabere bitti. Biz de New York'un en önemli DJ gruplarından biri olan Misshapes’in müzikleriyle bolca dans ettik. Gecede ünlü simalar vardı. Bir ara futbolcu Emre Aşık'ı gördüm. Ben telefonumla en iyi pozu yakalayana kadar da Tuba Ünsal pistten indi.

Dj standının önünde dans eden modellere biz de eşlik ettik. Kimse internetten partiye gideceğini özellikle duyurmamıştı ama gider gitmez sanki sözleşmişcesine tüm twitter ahalisiyle karşılaştık.

Özgün tasarımı ile markanın alışılageldik kalıplarından çıkan Coupé, bu sıradışı partisi ile daha satışa sunulmadan ilgiyi çekmeyi başardı. Normalde balık sevmeyen biri olarak sushi hiç yemezdim ve daha önceden de canlı boks maçı izlememiştim. Hepsini deneyimledim!

Geceye dair diğer detaylar burada.

Absolut Mode Edition

2011-11-17T14:16:00.001+02:00

Absolut’un moda dünyasıyla olan güçlü ilişkisini kutlamak üzere yeni yıla özel çıkardığı limitli özel şişesi Absolut Mode için moda tasarımcısı Gareth Pugh orjinal bir tasarım geliştirdi. Mücevher niteliğindeki bu benzersiz şişe kanatlanıp uçmadan önce görücüye çıktı. Galata'daki Georges Hotel'de dün akşam düzenlenen özel lansman partisine ben de davetliydim.

Gareth Pugh’un giydirilmiş şişesi ise oldukça özel ve sadece 75 adet üretildi. O şişelerin bir tanesi de İstanbul'a getirildi ve bu davette sergilendi. Pugh’un moda anlayışı, şişe üzerine tam oturan el yapımı eşsiz boyunlukla kendini gösteriyor.

Georges Hotel ''Private Jacuzzi Suite'' dairesini bu davet için açtı. Tabi suitte bulunan yatak vs. tüm eşyalar bu davet için kaldırıldığından parti alanına ilk girdiğimde acaba suit başka yer de mi diye düşünmedim değil. Katie Grand'in Absolut Mode için özel proje çalışması yaptığı Love dergisi de davete katılanlara hediye edildi. Ansiklopedi gibi kalın dergiyi içerisindeki güzel fotoğrafları görüp sonra incelemek üzere hemen kolumun altına aldım.

Eşsiz şişe tasarımını yakalamak için şişenin ayna yüzeyli büyük bir versiyonu yapılmış. Görünen o ki gece mavisi kreasyonun kullanıldığı çekimler en şık Absolut kampanyalarından biri olmuş.

Kampanya Videosu:

Fotoğraflar: Sharif Hamza
Manken: Shannan Click

Sürpriz parti, Lux ve klipten haber...

2011-11-12T02:13:00.001+02:00

Çarşamba akşamı Babylon Lounge'da prodüktör & yönetmen Can Saban'ın doğum günü partisindeydik.

(Cizenbayan, Prialterno ve ben)

(TwitDayı, Styleboom, Ecemen)

Pasta geldiği an duygu dolu anlar yaşandı ve sürpriz karşısında Can şok oldu.

Tabi ki partiyi organize eden ve herkesi biraraya getiren Ecemen'i de kutlamak gerek:)

(Dilan Bozyel, Can Bonomo, Can Saban)

Parti çıkışı Suriye Pasajı'nın içerisinde yer alan Lux adlı mekana geçtik.

İndie, house ve disco çalan Oben Budak'ın müzikleriyle dans ettik...

Geceden notlar...

-Lux'e gelenler arasında ünlü yönetmen Mustafa Altıoklar da vardı.

-Bizim ekip sonradan Hayal Kahvesi'ne geçmiş ve Ece dans ederken-yine-ayağını incitmiş.

Yaşadıklarını anlattığı blogu: http://yanbaglar.tumblr.com/

Bu durumu eğlenceli bir dille blog haline getirmesi çok yaratıcı bir fikir bence.

Tekrardan aynı şeyi yaşarsa-dileriz son olur artık-blogunu güncelliyor. Geçmiş olsun diyelim.

-Öğrendiğim bilgilere göre çekimlerinde yer aldığım Can Bonomo'nun klibi çok yakında yayında olacakmış. Yayınlandığı zaman buradan paylaşacağım. (edit: klibi izlemek için tıkla! )

Duygusallık ve duyarlılık

2011-11-06T01:55:00.003+02:00

Bu ara tumblr bloglarını inceliyorum. Nedense cool bir havası var oranın. Tumblr kullanan gençlik çok duygusal. Yaşamı ve kendini sorgulayan, içerisinde hep bir depresiflik barındıran yazılar yazıyorlar. Her gördüğümde 'ben de orada olsaymışım' dediğim fotoğrafları beğeniyorum. Masada duran bir kahvenin yanında ağız sulandıran bir çikolatanın ya da el ele tutuşan romantik bir çiftin fotoğraflarını paylaşıp duruyorlar genelde.

Bazı profilleri inceliyorum. Beğenilen filmler: the notebook, eternal sunshine of the spotless mind, p.s. i love you. Diyorum ki gençlik bayağı duygusala bağlamış. Saydığım filmler bir çok profilde var aslında. Hepimiz beğeniyoruz.

Dizilere bakıyorum. İffet, ay tutulması, lale devri, yer gök aşk vs vs. ülkemizde saçma sapan aşk dizilerinden geçilmiyor. Dizileri sayınca aklıma geldi. Bugün Yılmaz Özdil köşe yazısında tecavüz konusu geçen dizilerimizi sıralamış. (bkz. o yazı)

Yazıyı okuyunca, cahil kesimin bu dizileri izleyip kötü olaylardan ders almak yerine belki de benimsediğini ve bu olayları doğal karşıladığını düşündüm. Böyle düşünmemin nedeni bu tarz haberlerin ve davaların her geçen gün artması.

Bilmiyorum ya, kadına şiddete dikkat çekmek için sırtına bıçak saplanmış ve kanların fışkırdığı fotoğrafı manşet yapan bir gazete gördüğümden beri medyanın amacını tam anlamıyla çözebilmiş değilim bu ülkede.

Medyayı bilmem de her konuda duyarlı vatandaşlarımız var elbet. Örneğin televizyonda yardım toplanan programlarda sırf reklamını yapmış olmak için canlı yayın telefonuna bağlanan iş adamları olduğunu öğrendim. Sonradan kimlerin yardım paralarını ödediği çok takip edilmiyormuş. Tabi gerçekten sözünde durup hemen ertesi gün bağış yapanlar var muhakkak. Diğerlerine yorum yapamıyorum.

İffet Jenerik Müziği:

Halloween Partisi @Novo

2011-11-01T15:47:00.000+02:00

Cadılar Bayramı her sene 31 Ekim'de kutlanan ve Amerikan popüler kültürünün öğesi olan bir gelenek. Sembolü 'balkabağı' bilirsiniz ve düzenlenen partilerin özelliği herkesin korkunç, ürkütücü, eğlenceli ve komik kostümler giymesidir. Bizim ülkede de bu gece bazı mekanlarda yapılan çeşitli partilerle kutlanıyor.

Dilara ve Gamze her sene gerçekleştirdikleri Halloween Partisi'ni bu sene Asmalımescit'te Novo Cafe & Bar'da düzenledi. Etkinlikten son anda haberim olunca simsiyah giyinip partiden önce Retro'ya uğrayıp vampir dişi aldım.

İlginç kostümler vardı. Hırsız ya da doktor kılığında gelenler, cadı şapkalı kızlar, bonus peruklu erkekler vs.

Novo ufacık bir yer ama partiye ilgi yoğundu. Gecenin ilerleyen saatlerinde Öyle Bir Geçer Zaman ki dizisinin Caroline'i Wilma Elles de partiye geldi. Geçenlerde Fashion's Night Out etkinliğinde tanışmıştım onunla ve bu sefer yine kapı önünde karşılaşınca beni hatırladı ama ilk olarak ağzımdaki kan gibi gözüken boyayı sordu. Tabi sonra takma dişlerimi görünce olayı çözdü:)

Partide iş çıkışı, çıkıp gelmiş olanlar da vardı, İstanbul'u keşfe çıkan turistler de...

Etkinliklere ara verdiğim bu dönemde biraz nefes alma adına güzel bir partiydi:)

Etkinliklere biraz ara...

2011-10-23T15:10:00.003+03:00

Bildiğiniz gibi 22. Efes Pilsen Blues Festival'in bu hafta sonu gerçekleştirilmesi planlanan İstanbul ayağı iptal oldu. Zaten terör olayları ve şehit haberleri herkesi üzmüşken eğlence düşünülemezdi.

Efes'in blog yazarları olarak Dilara ve ben geçtiğimiz cumartesi festivalin Ankara'daki son gecesine katıldık. İzlenimlerimizi şuradan okuyabilirsiniz. Fazlaca eğlendiğimden olsa gerek konser çabucak geçti bitti ve zaman nasıl geçti anlamadım.

1-Elimde fotoğraf makinesi sürekli dolaşıp koştururdum. Bu sefer az fotoğraf çektim çünkü yeni seçilen yazar arkadaşım da iş başındaydı. Bu yüzden kendimi daha az yordum.

2-İstanbul'un yağmurlu havasından ve yoğun trafiğinden zar zor havaalanına yetiştim ve bir gece için festivale başkente Bilkent Hotel'e geldim. Bu nedenle bu etkinlikte daha çok eğlenceye odaklanmak istedim. Haksız mıyım? Kuliste şişelere doldurulmuş pastörize edilmemiş özel biralar vardı onlardan da aldım içtim keyfime baktım:)

3-Genelde konseri izlerken tanıştığım insanlar fotoğraflarını çekmemi ister sonra onlara mail atar, arada markanın blogundan ve kendi blogumdan bahseder reklam yapardım. Yine öyle oldu. Bu sefer kuliste marka ile çalışan diğer ajanslardan kişiler vardı ve onlarla da tanışıp yazdığım bloglardan bahsettim.

Anlattığım gibi olması gerek değil mi? 2010 mayıs ayından beri bu görevi sorunsuz sürdürdüğümden belli şeylerin farkındayım demektir.

Görevimin avantajlarını ve bir sezon boyunca yaşadıklarımı burada anlatmıştım.

Ne eksik ne fazla aynen göründüğü gibi!

Sezon boyunca Rahat Yazar blogum harici bu dev markanın etkinliklerinde yer alıp kurumsal bloguna yazmak benzersiz bir deneyim oldu. Özellikle bir öğrenci için markanın etkinliklerine ücretsiz giriş hakkına sahip olmak güzeldi. Halen de görevimi zevkle sürdürüyorum ama üniversiteden mezun olunca durum değişti. Şimdilerde bana maddi açıdan getirisi olacak bir iş arıyorum. Blog okuyucularıma bunu belirtme ihtiyacı duydum. Sevgiler...

Böyle Bir Şey Var Mı?!

2011-10-19T02:06:00.000+03:00

Yılların deneyimli gazetecisi Cengiz Semercioğlu ve oyuncu-sunucu Gamze Karaman çok keyifli, renkli, dolu dolu ve bol konuklu bir programla hafta içi her sabah saat 10.30'da Tv8 ekranlarında.
Programın adı: Böyle Bir Şey Var Mı?

Hiç aklıma gelmezdi bu ekiple yemeğe çıkacağım ama twitter bana sürpriz yaptı. Mehmet Aslan'ın twitter'a yeni üye olduğu yazısını görüp onu takibe almıştım. Sonra tv8'den mesaj geldi ve beni 200. @aslnmhmht takipçisi olduğum için yemeğe çıkaracaklarını söylediler. 50, 100. ve 200. kişiler seçilmiş. Olayın aslı şu; Böyle Bir Şey Var Mı? canlı yayınında Mehmet Aslan konuk olduğu gün, yayında ona twitter hesabı açmışlar ve duyuru yapmışlar. Ben o esnada programı izlemiyor olmama rağmen tesadüf eseri olaya dahil oldum.

18 Ekim Salı, Taksim Rixos Hotel'in alt katındaki A la Carte Restaurant ‘Layali’de Lübnan mutfağının seçkin yemekleri eşliğinde bir buluşma gerçekleştirildi. Kısa da bir çekim yapıldı. Yarın ya da öbür gün sabah tv8 ekranında da kendimi göreceğim sanırım. Neyse ki 1-2 dakikalık bir görüntü olacak...

Masada belirtilen yerlere oturduk ve yemek servisi başladı. Karşımda Mehmet Aslan, yanımda tescilli güzellerden Gamze Karaman, diğer yanda gazeteci Cengiz Semercioğlu...

Diğer talihli bir kadındı hem de evli ve çocuklu olmasına rağmen Ankara'dan Mehmet Aslan'la yemek daveti için gelmişti. Son twitter talihlisi kız ise biraz geç geldi.

Kamera arada bir kayıt aldı ve masada magazin gündeminden birçok konu tartışıldı. Kayda o konuşmalar girseydi eminim daha ilginç olurdu. Muhabbet pek sarmadı yani ben de araya kendimi ve blogumu sıkıştırarak reklamımı yapıp konuya girdim. Aslında amacım doğrusunu söylemek gerekirse buydu. Onlar kendi aralarında her zaman konuşabilir ama yemeğe çağrıldıysak öncelikle bizi dinlemeleri daha uygun olurdu bence. Gamze Karaman hakkında çıkan birliktelik haberlerini ve Mehmet Aslan'ın açıklamalarını her magazin bültenini taradığımda bulabilirim. Tek farkı bu masada duyduklarım daha bir gerçekti sanki. Hangi haber yalan hangi haber gerçek onu anlayabildim. Neyse herşeye rağmen onlarla tanışmak güzeldi. Davetleri için teşekkür ediyorum...

Octoberfest İstanbul'da yapıldı da n'oldu?

2011-10-10T02:16:00.001+03:00

...Bir şey olmadı dersek haksızlık olur hem de yoğun yağan yağmura rağmen katılımın hayli yüksek olduğu bir festivaldi. Pazar sabahı festival iptal olur mu diye düşünürken twitter'da "Merak etmeyin büyük çadırlar olacak" duyurusu yağmurdan korunacağımızı hatırlatma amacıyla tekrar edildi. "Nakit para değil sadece kredi kartı geçerlidir" uyarısı en başından yapılmıştı o yüzden hazırlıklı gittik.

Değişik marka biralarla karşılaşacağını umanlar hüsrana uğradı çünkü festivalin geneline benim her zaman alışkın olduğum ve artık vazgeçemediğim Efes Pilsen ve onun grubuna bağlı diğer bira markaları damgasını vurmuştu. En çok şikayet edilen konu sıra beklemekti. Daha çok kasa olabilirdi örneğin bira almak için bir süre bekleyip tam sırası gelince önce kasa fişi alması gerektiğini öğrenenler sinirlendi. Uzun süre yemek ve bira kuyruğunda bekleyenler vardı. Erken gittiğimden şanslıydım biramı kaptım ama yemek sırası bekleyemediğimden cips alıp yedik. En ilginç manzara kafasına bira bardakları bağlı ve serum takılmışcasına gezinen kişiydi. Hemen onu kenara alıp fotoğrafladım. (bkz. sağda)

Saat 18:00'e doğru sahne alacak Can Bonomo'yu dinlemeden olmazdı. Kimse yağmur falan takmadı sahnenin önlerine doğru ilerledi ve Bonomo'nun şarkılarına eşlik etti. Enerji yüksemişti ve asıl festival şimdi başladı dedim içimden. Ondan önce Alman Bayerische Volksmusikgruppe sahnedeydi. Alman folklorik ezgileriyle dans edenler, saçlarını iki yandan örmüş Bavyera kızları, şortlu uzun çoraplı Hans tipler etrafta geziniyordu. Sakızlar, çikolatalar, haribo şekerler dağıtılıyordu. ( bkz. solda Haribo Ayısı & Ben) Yıllardır Almanya'da yapılan bu festivali de ülkemize adapte ettik ya ne mutlu bize!

Yer Parkorman da olunca orman içinde yağmurdan iyi etkilendik aslında bu değişik hava coşkuyu daha çok arttırdı. Herkes şemsiye altlarında ve çadırlarda toplandı. Sonradan sahnede yerini alacak Multitap grubunu dinlemeyi sevsem de yağmurdan ıslanmaya başladığım için Bonomo sahneden inince ben de festival alanını terk ettim. Davetiye için KafePiGroup'a teşekkürler...

Can Bonomo Meczup Klip Çekimi'ndeydim...

2011-10-02T19:35:00.003+03:00

Can Bonomo, Ocak 2011'de çıkan ilk albümünün 3. klibini albümle aynı adı taşıyan "Meczup" parçasına çekti. 1 Ekim Cumartesi akşamından sabaha günün ilk ışıklarına kadar setteydim. Klipte 3 ayrı plan var. Çekimler sabahın erken saatlerinde başlamıştı ama içinde benim de olduğum kalabalık sahneler akşam çekildi. Keyifli bir çekim oldu. Acayip eğlenceli, çok farklı bir klip geliyor benden söylemesi. Can Saban yönetmenliğinde çekilen klipte styling Umut Eker tarafından yapıldı. Birkaç hafta içinde yayına gireceği söylenen klibi sabırsızlıkla bekliyorum! Sürprizi bozmamak adına ayrıntılara inmiyor ve sette hazırlanırken çekildiğimiz bir fotoğrafı paylaşıyorum. Bonomo kliple ilgili ayrıntıları blogunda paylaşmış.
Adres: http://canbonomo.com/teambonomo/?p=160

Jotun Boya'dan Renkli Parti!

2011-09-30T19:37:00.002+03:00

Dün gece, Norveç'li boya markası Jotun'un gerçekleştirdiği "Welcome to my Igloo" konseptli, sanatsal ve çok renkli davetteydim. Gökhan Okur'un animasyonları, Orkun Bozdemir (FG 93.7) ve Emel Kurhan'ın müzikleriyle hayli hareketli geçen parti İstanbul Modern'de yapıldı.

Özellikle rengarenk kokteyller ilgi çekiciydi. Tabi kokteyllerin bazısını beğenip sonra da hepsinden tadınca alkol etkisini gösteriyor. Neyse ki yürürken sallanmaya başlamışken partiyi terkedip geceyi sorunsuz atlattım:)

Parti için eskimo çadırları vardır ya iglo deniyor işte o tarz bir yer yapmışlar. İçeri döner kapıdan giriliyor olması da ilginçti böyle herkes kapıyı iteleyip tutunarak geçiyor falan.... Gecede Dj'lik yapan Emel Kurhan Spice Girls, Destiny's Child, M. Jackson gibi isimlerin de olduğu sürprizli bir playlist hazırlamıştı ve saatler de ilerleyince ben de dahil herkes dansa kendini kaptırmış haldeydi.

Sigara olayı yüzünden bazen dışarıdaki kalabalık içeridekinden fazlaydı. Bir ara içeride duvarlara çizgi animasyonlar penguenler hatta Dj Emel Kurhan'ın animasyon görüntüleri yansıtıldığında böyle güzel görüntüler çıktı ortaya.

Renkli içkiler ve renkli penguen heykelleri, igloo çadırı, prefabrik festival tuvaleti, tanıdık yüzler, tarz dj'ler, kameralı bol ışıklı enteresan bir geceydi.

Gecenin videosu muhteşem!

Jotun Igloo Party! from jotunturkiye on Vimeo.

Efes Pilsen Blues Festival 22 Başlıyor!

2011-09-24T14:18:00.005+03:00

Salı akşamı bu yıl 22. si düzenlenecek Efes Pilsen Blues Festival'in basın toplantısındaydım. Babylon Lounge'da gerçekleştirilen toplantı internetten online olarak canlı yayınlandı. Türkiye'nin ilk ve tek Blues festivali bu yıl da Blues müziğinin efsane isimlerini ağırlayacak ve 23 Eylül – 29 Ekim 2011 tarihleri arasında 20 farklı şehirde 24 konserle Blues fırtınası esecek. Ayrıntılar burada!

Bildiğiniz gibi geçen yıl festivalin doğu ayağına katılmış Gaziantep ve Diyarbakır'dan izlenimlerimi aktarmıştım. Benim için unutulmaz bir deneyimdi. Bakalım bu yıl hangi şehirlere gideceğim.

Toplantıda Efes Pilsen Kurumsal Blog'da yazacak yeni ekip arkadaşım Dilara (sağda) ile tanıştım. Yarışmanın finalistleri arasından bir tek o bana yarışma için yazacağı yazı hakkında fikir danışmıştı ve daha sonra jürinin onu seçtiğini öğrenince sevindim.

Efes İletişim Müdürü ve Pozitif Müzik Proje Koordinatörü konuşma yaptı.

Geçen seneki toplantıda gitar şeklinde anahtarlık ve şapka vermişlerdi ama bu sene daha değişik bir şapka ve özel kutusunda mızıka hediye edildi. Bu sefer daha iyi şapkalar çok çeşitliydi ve özellikle mızıka hoş sürprizdi:)

Rick Estrin, John Mooney ve Lucky Peterson toplantının sonunda bizlere mini performans sergiledi. Hatta John Mooney (ortada) havaalanından yeni yorgun gelmesine rağmen o da sahnede yerini aldı.

Festival, 23 Eylül'de Adana'da verilecek konserle başladı ve bugün Antakya'dalar, sonrasında sıra diğer illerimizde. Gelişmeleri resmi twitter hesabı https://twitter.com/BluesFestival22 'den takip edebilirsiniz.

Modanın En Büyük Alışveriş Partisi'nde Neler Oldu?

2011-09-16T14:28:00.000+03:00

Bağdat Caddesi en kalabalık ve en renkli günlerinden birini yaşadı. 15 Eylül Perşembe Fashion's Night Out gecesinde sadece caddede yürüyenleri bile izleseniz modaya dair şahane ipuçları bulabilirdiniz. O gece evde olanlar çok şey kaçırdı. Alışveriş ve eğlencenin uyumu İstanbul'da festival havası yarattı.

Meriç & ben bu geceyi gözlemlemek üzere etkinliğin Bağdat Caddesi ayağındaydık. Diğer arkadaşlar da İstinye Park ve Nişantaşı'ndan izlenimler yakaladı. Görevli olduğumuz için Zeynep Tosun imzalı FNO tişörtlerimizi giymiştik zaten. Bir de gece başlamadan önce Vogue Standından yaka rozetlerimizi aldık.

Ünlü makyaj sanatçısı Ali Rıza Özdemir Avon Standı'nda en yeni makyaj trendlerini yansıtan özel makyaj uygulamaları gerçekleştirdi.

2011 yılında Avon kataloglarının yüzü olan Azra Akın da bu stantta sevenleri ile buluştu.

Swarovski mağazasında Öyle Bir Geçer Zaman ki dizisinin Caroline'i Wilma Elles stil danışmanlığı yaptı ve yeni koleksiyonun özelliklerini paylaştı. Söylenen saate göre biraz gecikti ama geldiği an onu ilk ben gördüm sanırım. Daha sonra onu farkeden kalabalık mağazaya doluştu. Wilma ile sohbet ettim ve Vogue Turkiye için görevli olduğumdan bahsettim.

Sohbetimiz esnasında özel fotoğraf çekimi de yaptık:)

Aldo Suadiye mağazasına gelenler Tülin Şahin ile aynı podyumda yürüme şansını yakaladı. Müzikler ve patlayan flaşlar eşliğinde podyumda salınanları görmeliydiniz.

Bildiğiniz gibi tam 6 blogger, Vogue Turkiye tarafından Limango sponsorluğunda bu etkinliğin blogunda yazmak için seçildik. Benim için de güzel ve eğlenceli bir deneyim oldu. Emeği geçen herkese teşekkürler...

O gece kim ne giydi? Hepsi burada!

Gecenin özetini içeren özel blogumuz burada!

Bu akşam: Fashion's Night Out Istanbul

2011-09-15T12:11:00.000+03:00

Bu akşam, Fashion's Night Out etkinliği için Vogue Turkiye tarafından seçilen 6 resmi blogger'dan biri olarak Bağdat Caddesi'nde gece boyunca alışveriş ve eğlenceye doyacağımız bu heyecana tanıklık edip sizlere izlenimlerimi aktaracağım.

FNO İstanbul'daki 2. yılını daha büyük bir coşkuyla kutlamak için hazır. Paris, Londra, Milano gibi şehirlerde de yapılan ve müzikli etkinlikleriyle adeta festival havasında geçen bu alışveriş partisini kaçırmayın!

http://twitter.com/rahatyazar adresinden benim gözümden etkinliği takip edebilir, #fnoturkiye hashtagi ile de twitter'da bu gece yaşanacak her şeye tanıklık edebilirsiniz... Vogue Turkiye ekibi tarafından bu gece için özel hazırlanan tumblr sayfamızdan da anlık minik notlar ve fotoğraflar paylaşacağız. http://limangovfno.tumblr.com/

Stars Of İstanbul Açılış Gecesi’nden Notlar…

2011-09-09T02:42:00.001+03:00

Yıldızlar şehreiniyor! İstanbul'un ev sahipliğinde, en geniş kentsel sanat ve sosyalsorumluluk projesi Stars Of İstanbulile 9-14 yaş arası okul dışı kalmış binlerceçocuğun eğitimine katkıda bulunulacak.UNICEF ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin destekleri ile düzenlenen buprojeden kısaca bahsedeyim:

Endüstri tasarımcısıAziz Sarıyer’in hazırladığı 1.80 yüksekliğindeki dev yıldızları katılımcıfirmalar satın aldı ve sanatçılar da bu yıldızları renklendirerek projeyedestek verdiler.

Bu yıldızı Günseli Kato tasarlamış. (ATASAY)

Tüm yıldızlar, şehrin bellibaşlı noktalarında Eylül ile Kasım ayları arasında, 3 ay boyunca görülecek. İstanbuladeta açık hava müzesine dönüşecek.Birçok önemli marka yıldızlardan satın almış. Böylelikle çocuklara yardımın yanında markalarkendi reklamlarını da yapmış olacaklar.

8 Eylül 2011, Perşembe akşamıHarbiye’de bulunan Istanbul Kongre Merkezi’nin terasında tüm yıldızlarınbirarada görülebileceği bir açılış gecesi düzenlendi. Ben de bu özel geceyedavetliydim ve tasarlanan yıldızları şehre inmeden davetlilerle birlikte herkesten önce görmüşoldum.

Sergide yıldızlar arasında gezindim ve bol bol fotoğraf çektim. Arzu Kaprol'un tasarladığı yıldızla poz verdim. (bkz. en üstteki fotoğraf)

Davete trafik nedeniyle biraz geciktim ve açılışta sahne alan Gülşen'i ve UNICEF için bestelediği sürpriz şarkısını dinleme fırsatını kaçırdım maalesef.

Sibel Can satın aldığı yıldız için Zeki Müren ve Belgin Doruk'lu tasarım yaptırmış.

En beğendiğim tasarımlardan. Özellikle yıldızın arkasından sarkan meyveler süper gözüküyordu. Bu yıldızı Derya Baykal ve kızı Derya Şensoy tasarlamış. (Meyve Suyu Endüstrisi Derneği)

Yapılan ilk yıldız GS Spor Kulübü tarafından satın alınmış. Karikaturist Erdil Yaşaroğlu yıldızı ters çevirip aslan formunda tasarlamış. En yaratıcı tasarım olarak da onu seçiyorum!

Aralarında Aşkın Nur Yengi, Ayşe Kulin, MehmetTurgut, Gökhan Özen, Ayşe Arman, Tuba Büyüküstün, Demet-İbrahim Kutluay, Cemil İpekçi, Ebru Akel, Kenan Doğulu, Nurgül Yeşilçay ve Türkan Şoray’ın da bulunduğu pek çok ünlü isim bu projeye destek oldu.

Böyle güzel projelerin sürekli olması ve yayılması dileğiyle...

Gelen Kutusu

2011-08-26T02:12:00.000+03:00

"Gönder"e bastım. Artık canıma tak etmişti. Uyanmıştım artık. Sanki tüm hayatımı hotmail'de e-posta bekleyerek geçirecektim ve sonunda halim kalmadı. Tamam, başlarda güzeldi ama sonra bir eğlencesi kalmadı. Bu hissi hepiniz bilirsiniz. Gelen kutusu'nda yeni e-posta olduğunda koyu olarak yazılır. E-posta gelmiştir yani. Hemen tıklarsınız ve karşınıza çıkar. Ondan gelmiştir diye daha çok sevinirsiniz çünkü gelen kutunuz koyu renktedir. Ama e-posta şehirfırsatı.com'dan gelmiştir. Ya da markafoni'de en son hangi ürünün indirimde olduğunun haberidir. Kahretsin ya!

Olumsuz cevabı kabullenmek zordur ama olan olmuştur. Birinden cevap beklemek, o karar verirken kendini haftalarca kötü hissetmek ve çıldırmak... Uzun ve ağır ağır bir "hayır" gibi. Ama bir noktadan sonra insana bıkkınlık gelir. Arızaya bağlarsın. Arızaya bağlarsın ve her şeyin boka sardığını düşünürsün. Her şey kararır ve yanıp kül olur. ben de "gönder"e bastım.

foto

Tavsiye Ediyorum #2

2011-08-04T16:54:00.000+03:00

Bira.fm: Yeni keşfim online radyo bazen bünyeye gayet iyi geliyor. Evde tek başına seçeneğini işaretlersen melankolik modda, partiyi işaretlersen eğlence modunda dilersen de geçmişe dönüp nostaljik takılabiliyorsunuz. Bardak var isterseniz doldurup sanal bira içebiliyorsunuz. Dileyen gerçeğini de içer tabi:)

Facebook Masalları: Derin Kitap yayınlarından çıkan kitap, Emily Liebert tarafından yazılmış. Facebook sayesinde yaşanmış gerçek mutlu olayları duyup, derleyip kitap haline getirmişler. Kitabı henüz bitirmedim ama şu ana kadar daha önce hiç görmediği babasını, eski aşkını, ya da böbrek nakli için kendine donörü facebook sayesinde bulanlara dair ilginç hikayeler okudum. Okuyanlara ilham veriyormuş kitap. Bakalım bitirdikten sonra ayrıntılı yorumlayacağım sizlere...

Geçen günün en iğrenci: Acıbadem Mc Donalds'tan eve menü siparişi verdim valla patatesin içinden uzun dalgalı saç çıktı! Böyle bir rezalet olabilir mi? Derhal müşteri hizmetlerini aradım şikayet ettim. Kentucky'den şaşmam artık. KFC geçen sene yağmur nedeniyle geciken siparişim sonrası ertesi gün beni arayıp istediğim menüyü ücretsiz yollamıştı. Gerçek müşteri hizmeti, anlayış ve özen bu olsa gerek! Hem de hijyenik. Zor da kalmazsam annemin ev yemeğinden şaşmam.

Spartacus: Blood and Sand: Hala izlemeyen varsa bu diziye başlasın bir an evvel bence. Geçende ilk kez Tv'de cnbc-e'de rastladım tesadüf çünkü netten izlemeyi tercih ediyorum normalde. Birçok kısım sansürlenmiş dizinin en can alıcı kısımları gitmiş. Farkettim televizyondakinde gladyatörler dövüşüyor ama kansız. Dizinin özelliği gitmiş yani. Tabi kafası kopan adamları Mortal Kombat oyunu havasında izlemeyi herkesin bünyesi kaldırmayabilir. En üzücü haber de Spartacus karakterini canlandıran başrol Andy Whitfield'in gerçek hayatta kanser olması ve yeni sezonda onun yerine başka birinin oynayacak olması...

Şehrin içinde rengarenk festival: Sun.Day.Sky

2011-07-25T01:31:00.007+03:00

Santralistanbul ve showhow işbirliğiyle düzenlenen sun.day.sky festivali bu yıl 3. yılında! Hafta sonumu renklendireyim ve alıştığım festival ruhuna yeniden gireyim diye bu etkinliği kaçırmadım. Aşırı sıcaklarda çimlere yayılmak ve biraz olsun dinlenmek iyi gelecekti.

Arkadaşım H. de cumartesi benimle geldi ve tam masaya oturduğumuz an yanımıza gelen tanımadığım bir grup kişi benden fotoğraflarını çekmemi rica etti. Karşılığında bana bir şişe bira hediye ettiler güzel oldu:)

Köpeğiyle gelenler, çocuklarıyla gelenler, çimenlerde koşup zıplayanlar, jonglörler ve modayı birebir yansıtan sıradışı tarzlar yine biraradaydı. Frizbi maçlarından uçurtma uçurtmaya, plak pazarından Bazaar’daki tasarımcı markalara, motosiklet deneyiminden gece sinemasına kadar bir sürü aktivite alanı bizi bekliyordu. Ücretsiz bir kent festivali olmasına rağmen nezih katılımcılarıyla güzel bir atmosfer var sundaysky'da... Üstelik geçen seneye göre katılım bir hayli fazlaydı. Ekmek arası birşeyler yiyip biralarımızı içtik.

Alttaki fotoğrafı çekerek görevimi yerine getirdim ve birayı kaptım. Söz verdiğim gibi fotoğrafları onlara mail attım. Sanki beni önceden tanıyormuşcasına sohbete girenlerin dışında twitter aleminden tanıştığım ve gerçekte ilk kez gördüğüm kişiler de oldu. Yani sosyalleşmenin doruğuna çıkılan yerler şu festivaller:)

Yaşayan Kütüphane'yi bilirsiniz bu seneki festivale onlar da gelmişti. Pazar günü ben de ablamla kitap seçmeye gittim. Bilmeyenler için biraz bahsedeyim bu kütüphanedeki kitaplar "insan". Onlara istediğimizi sorup bilgi alabiliyoruz. Birçok kategori var; lezbiyen, avukat, psikolog, şizofren, biseksuel vs. Biz kalabalık bir okuyucu grubuyla eski sex işçisi bir kadınla görüştük. Ne diyeyim anlattıkları karşısında dehşete düştük. Kadın, genelev anılarını anlattı ve konuşmasının bir yerinde gözyaşlarına boğuldu. Neşeli, güneşli festivali böyle dramatik bir hayat öyküsünü dinleyerek kapatmak bünyemi biraz yordu. Bu kütüphane belki de ön yargılarınızı öğrenmeniz veya bildiginizi sandığınız şeyleri sorgulamanız için güzel ve ilginç bir deneyim.

Anlatacak detaylar bitmez ama yorulmuşum biraz. Şimdilik bu kadar. Herkese iyi haftalar!

Bir kafede onu bekliyordum...

2011-07-20T01:38:00.005+03:00

Bir kafede onu bekliyordum. Ama o gecikmişti, sadece 1 dakika. O kadar da önemli değil.

Birinci aşama:

Onun geç kalmasını sevmektir. Bu onu daha insani yapar. Çekiciliğini arttırır.

İkinci aşama:

Ajandamı kontrol ederim. Kendimi sorgularım filan. Belki de benim bir yanlışım vardır. Kafamda senaryolar yazarım. Kendimi başka bir kafeye geç kalmışım gibi hayal ederim. Şöyle bir etrafıma bakarım. Doğru yerdeyimdir işte. 32 dakika geçmiştir.

Üçüncü aşama:

Kendi kendime “beklemenin sorun olmadığını” söylerim. Kendime meşgaleler bulurum. Bir şeyler okurum. Okur gibi yaparım aslında. Ama hep aynı paragraftayımdır. Lavaboya giderim. Sipariş veririm.

Şimdi ondan nefret ediyorum işte. Kafamın içinde ona hakaretler yağdırırım. Kafeye geldiği anda söylenecek güzel sözler bulmaya çalışırım.

39 dakika geçmiştir. Ve o gelir...

Nefes nefese. Hala güzel. Trafik kötüymüş. Evet. Ben de onu mazur görürüm derim ki, “Bu kadar geç kalman tabii ki olağan. Çünkü..."
Çünkü ben zayıf biriyim ve eğer birine çok fazla değer vermişsem benim için o daima haklıdır.

Sanal Karakterler, Sanal Hayatlar...

2011-07-13T02:23:00.002+03:00

İnsanlarla iletişim kurmayı seviyorum. Bu nedenle tanıdıklarımla bağlantılı olan ve ortak ilgi alanına sahip olduğum ya da merak ettiğim ünlü-ünsüz, sanatçı vs. kim varsa listeme ekliyorum. Yakınen tanımadıklarımı limitli olarak listeme alıyorum. Tabi öyle herkesi eklemem yani binlere varan sayıda değil kastettiğim. Dikkat ettim; çoğu blogger ayrı profil açıyor ve gelen tüm ekleme taleplerini kabul edip facebookta kişisel sayfayı fan sayfası gibi kullanıyor. Bir ara ben de denedim ama sonra üşenip fan sayfasına döndüm. (facebook.com/rahatyazar.blog)

Bu da bir taktik. Hani twitterda binlerce kişinin izlediği ve blogunda çok izleyici olan kişiler var ya görüp şaşırdığımız, işte onların hepsi dediğim stratejiyi izliyor ve facebookta sanki bir markayı yönetirmişcesine listesindeki kalabalığı büyütüyor. Düzenli şarkı, yazı video vs. paylaşıp sayfadaki dinamiği hiç azaltmıyorlar. Bana çok garip geliyor bazısı. Sanki sanal robot var ve çizgi karaktermişcesine onları takip ediyor, bize gözüktükleri gibi onları algılıyor ve onları paylaşımları oranında tanıyoruz.

En korkutucu olansa bunu aşırı ciddiye almaları. Printscreen görüntüsü koyup twitter'da "Bakın daha önce ben böyle yazmıştım X kişi benden çalmış!" duyuruları, sürekli formspring adresi verip sanki durmadan onları merak ediyormuşuz gibi kendilerine soru sormamızı istemeleri.

Akıllıca bir yol izleyip bu popülerlikten kendine iş çıkaran ve televizyona çıkıp reklamını yapan da var ama beni şaşırtan benzer figürlerin sayıca sürekli artması. Başlarda dedim ya bir ara ben de blog için profil açmıştım diye. O zamanlar öyle çok sanal figüre rastlamıştım ki. Örneğin: Dereotu Yemeyen Kız, Kavanozdaki Adam, Marry'nin Günlüğü vs. gibi o kadar çok isim vardı ki yani kendi içlerinde bir dünya bir kominite oluşturmuşlar.

Blog alemi güzel. Yazmak, paylaşmak vs. bunlar olmazsa yaşanmaz ben de onlar gibiyim ama bu yarış ve uğraş nereye kadar gider böyle diye düşünmeden edemiyorum. Amaç kendi halinde yazmak olsaydı kimse bu kadar uğraşmazdı. Çoğunun amacı daha çok tanınmak, daha çok tıklanmak. Arkadaş listesinde facebook en fazla 5 bin kişiye kadar izin veriyor diye biliyorum. O sınırı zorlamak ve o kadar insanı listeye almak, sürekli bir şeyler paylaşmak gerçekten vakit ayrılarak, bilgisayar sürekli açık tutularak hatta ekran önünden ayrılmayarak olacak şeyler.

Belki okuyanlar bana kızacak ama blog alemindeki yazarların çoğunun bir sorunu, fazla tanınanların da şişik egosu var. Bilirsiniz bir ara twitterdan popüler isimlerle röportajlar yapıp yayınlıyordum. O ara tweetimi retweet etmekte kasan beni uğraştıran, yarım saatte bir paylaşır sonra silerim diyen, bana attığı mentionları anında temizleyen, "ben o takipçi sayısına bakmıyorum bile" diye cool takılıp, "beni unfollow etmişsin niye?" diye özel mesaj atanlar oldukça ben sanal dünyayı garipsemeye devam edeceğim:)

Bir sonraki yazımda "Sanal Alemde Herkes Dedektif!" başlığını ele alacağım.

NOT: Röportaj yaptıklarım severek takip ettiklerimdir yani üstlerine alındıkları noktalar varsa alınabilirler ama bu yazıda onlar kastedilmiyor. foto

Efes Pilsen One Love Festival 10. Yılında!

2011-07-05T23:04:00.004+03:00

Hafta sonumuzu renklendiren EPOL, 10. yılında sürprizlerle doluydu. Eğlenceli aktiviteleri ve güçlü sahnesiyle katılımcılarına güzel bir hafta sonu geçirten festival, en kalabalık sezonunu yaşadı diyebilirim. Efes Blog Yazarlığım sayesinde davetiyem hazır, alana sorunsuz giriş yaptım:) Girişte bileti olanlar mutluyken, son güne kalmış olanlar bilet satış gişelerine koştu.

Alandaki stantlar da bir o kadar renkliydi. Örneğin Efes Limonlu Fıçı standına gelenler limon sıkma yarışmasına katıldı. Ben de şansımı denedim ama işin göründüğü kadar kolay olmadığını anladım:)

En kısa sürede en çok limon sıkana kol saati veriliyordu.

Kazanamasam da sonuç olarak eğlendim, finalde de ağzımda limon dilimiyle hatıra pozumu verdim:)

Görünüşüne komik, dikkat çekici bir farklılık katmak isteyene Mariachi standında öpücük şeklinde damgalar vardı.Tişörtümün rengine de uydu:)

Bomonti standına uğrayanlar bilgisayar başında mini nostalji testini yaparak sürpriz hediyeler kazanabiliyordu. Gördüğünüz gibi ekranda "Tebrikler!" yazıyor:)

İzlesene.com standında katılımcılar dilediği kostümü giyip fotoğraf çektirebiliyordu. Karaoke standında da eğlenceli görüntüler vardı mikrofonu eline alan star havasına girdi:)

Ablam hazır tarottçu bulmuşken fal baktırdı. Sonra sıra gelmişken ben de kart çektim. Kadın benden güzel elektrik aldığını söyleyip geleceğime dair uzun süre güzel yorumlar yaptı sevindik:)

Tırmanma duvarı, langırt gibi aktivitelerin olmasının yanısıra en hayran olduğum şey de teknolojinin sonuna kadar kullanılmasıydı. Girişte kolumuza takılan one like bileklikleri bu yeniliklerden biriydi. Bileklikleri fotoğrafta gördüğünüz soldaki istasyona okuttuğum an "şu an tırmanma duvarındayım!" haberini facebook ve twitter'a göndermiş oldum:)

Diyelim konserde çalan şarkıyı çok beğendik ama neydi adı hatırlayamıyoruz. Hemen alanda dolaşan seyyar tweetcilere bilekliklerimizi okutarak sosyal ağlarda şarkının adını paylaşmış olduk.

Bu ikiliyi fotoğraflamak tüm basın ve moda portalları gibi benim blog için de bir gelenek oldu:)

Sabırsızlıkla beklediğim Kaliforniyalı grup Cake'in “Never There” parçasına eşlik etmeden olmazdı.

Festivalin bu seneki kapanışını ise bir döneme damgasını vuran ünlü İngiliz grup Suede yaptı.

Pazar günü Novak 3D Disco’nun benzersiz performansıyla eğlendik. Girişte verilen üç boyutlu gözlüklerle partide farklı bir deneyim yaşadık.

Örneğin Ghost Basters film müziği çalarken ekrana yansıyan görüntüde hayaletler üzerimize geliyor gibiydi.

Festivalde yorulduğum an çimlere yayılıp etrafı gözlemledim, festival bandosuna ritm tuttum, tanıdıklara selam verdim, kimisiyle konuştum, kimisiyle rastlaşamadım ama sonradan fotoğraflarda görüp “sen de mi oradaydın?” dediğim kişiler çok oldu. Festival kalabalığında bulunmak ve mahşer yeri havasını solumak da herkesin deneyimlemesi gereken bir şey. Anlatacak çok şey var. Hepsi ve daha fazlası için tıkla: http://blog.efespilsen.com.tr/2011/07/06/10-yilinda-efes-pilsen-one-love/

Mezuniyet Gecesi'nden Notlar...

2011-06-26T02:42:00.000+03:00

4 yıl ne çabuk geçti anlamadım ve üniversite hayatımın sona ermesi hala inanılır gelmiyor. Öyle ki son ana kadar sınava girdim neyse ki kurtuldum bitti gitti. Benden tavsiye, bitirme projenizi yapacağınız arkadaşı da iyi seçin. Benimkisi tüm işi bana bırakmıştı.

Çarşamba akşamı balomuz vardı. Suada ardından Reina'ya yatla geçiş gibi vaadleri olan bir davetiye cebimizde yola çıktık. Suada kısmı kokteylle başladı. Arkadaşlarla bol bol fotoğraf çekildik denize karşı.

Aynı amfilerde vizelerle, finallerle boğuştuğum tüm arkadaşlarımla şimdi bir eğlencede buluşmak ve artık sona gelmiş olmak mutluluk verici:)

Takım elbisemin içine kravat takmamak için-zaten bağlayamam-sanki kravatlıymışım gibi gözüktüğüm bir gömlek giydim. (solda)

Kızlar rengarenkti ve çok şıktı. Hepsi bu gece için özel hazırlanmış ve günler öncesinden kimin hangi renk giyeceğini soruşturmuşlardı. Neyse ki korktukları gerçekleşmedi ve kimse pişti olmadı.

Balo salonuna geçtik. Son dönemin hit parçaları çaldı. Bolca dans ettik. Bir ara canlı müzik de vardı ama sonrasında her kitleye uygun Ankara, Karadeniz havası vb. parçalar çalmaya başladığında yerime oturdum. Finale doğru sahneye mezuniyet pastamız geldi ve alkışlar eşliğinde pasta kesildi:)

Beklediğimiz-söylendiği gibi-yatla değil, adaya geçtiğimiz tekneyle Kuruçeşme'ye döndük. "Reina'ya geçişte sorun var Sortie daha uygun oraya gidin" deseler de kimse söylenenleri duymadı ve tüm mezun kalabalığıyla birlikte Suada çıkışı (saat 01:00'e gelirken) Reina'ya gittik.

Reina'da o gece başka üniversitelerden de mezuniyet kutlaması yapan gençler vardı bizim gibi:)

Güzel boğaz manzarasını görmemizi ses yalıtımı için koyulan dev perdeler engelliyor ne yazık ki. Perde de olsa zaten ses seviyesi düşük Reina'da. Klupte çok çalan ve herkesin dans ettiği parça kuşkusuz Ajda ve Tarkan'ın Yakar Geçerim'i. Demet Akalın eller havaya şarkısı çaldı. Biz oradayken Akalın kulübe gelmiş, Dj o an çalıp selam çaktı anlaşılan:)

Yazımın başında yılların akıp geçtiğini anlayamadık demiştim ya bu gecede de saatler nasıl geçti anlamadan eve döndük. Bundan sonrası ben ve arkadaşlarım için güzel olur umarım. Hayat şimdi başlıyor...

Utanmazların Hikayesi | Shameless

2011-06-09T00:59:00.002+03:00

Aylardır yazmayı düşündüğüm bir dizi vardı şimdi fırsat bulmuşken size tanıtayım dedim. Ocak ayından beri Amerika'da Showtime kanalında yayınlanan "Shameless" eğlenceli karakterlerle dolu, fazlasıyla gerçek, cesur bir komedi-dram dizisi. Ülkemizdeki ağır tempolu dizilerden sonra ilaç gibi geldi ve 12 bölümlük ilk sezonunu internetten online olarak hemen izleyip bitirdim. Aynı dizinin ingiliz versiyonu 8 sezondur yayındaymış ve ilgi görünce Amerikan versiyonu yapılmış.

Chicago’nun güneyinde fakir bir semtte geçen Shameless, her yönüyle tuhaf tam 6 kardeşli bir ailenin ''Gallagher’ların yaşamını konu alıyor. Ailenin sorumsuz alkolik babası Frank, anneleri kendisini çoktan terk ettiği için tüm çocukların ve hatta ailenin yükünü sırtında taşıyan abla Fiona, oldukça zeki olduğu halde bu zekasını türlü dalaverelere kullanan en büyük erkek kardeş Lip, garip bir ortanca kardeş, olaylara her zaman farklı açıdan yaklaşan en küçük kız kardeş, oyuncak bebeklere işkence eden sosyopat bir küçük erkek kardeş ve bütün bunların yanında nasıl olduğu belli olmayan siyahi bir bebek!

Dizinin temposu çok hızlı ve dizi yer yer çok komik. Tuvalete girme vs. kalabalık ev hali karmaşası ve her türlü iğrenç olay açıkça gösterilse de diziyi farklı kılan da işte bu doğallığı. Sorumsuz baba sürekli barda takılıyor ve elinde muhakkak bir bira oluyor. Diziyi elde birayla izlemek lazım çünkü adam sürekli elinde şişeyle insanın da içesi geliyor o derece! Fakirlik, hayat mücadelesi vs. iyi işlenmiş hani bizim ülkede böyle bir hikaye anlatsalar ajitasyonun dibine vururlar ama bunda olaylar komik bir anlatımla işleniyor. Eleştirilecek tek yanı; olaylarda cinselliğin fazlaca ön plana çıkması ve gösterilmesi. Örneğin her bölümde her şekilde muhakkak o tarz bir aksiyonun yaşanması. Başroldekiler sevişince bile olay olan (bkz. aşk-ı memnu) bir ülkedeyiz yani bize fazla bu kadarı ama adı üstünde shameless "utanmaz" Günlük hayatın monotonluğundan kalma bünyeye iyi gelebilecek bir dizi. Bir o kadar bizden, bir o kadar da olamayacağımız kadar uçuklar...

Shameless - Tv series Trailer HatakTRAILERS

Freshtival Notları...

2011-06-04T12:32:00.001+03:00

Efes Pilsen'de blog yazarlığı görevim hatırlarsanız (bkz. arşiv) geçen sene 2.si düzenlenen Freshtival etkinliğiyle başlamıştı. Bu seneki Freshtival için de sabırsızlanıyordum. Kendim için bir yıl dönümü kutlaması gibi olacaktı.

Aradan tam 1 yıl geçti ve ne mutlu bana ki bu yaz da festival coşkusunu vip katılımcı olarak sürdürmeye devam ediyorum. Herkes gibi eğlenmekle kalmıyor görevli olarak yine sahne arkasına girip sanatçılarla röportaj yapıyorum. Önceki hafta da Nişantaşı'nda sokak partisindeydim biliyorsunuz bu ara bayağı yoğunum:)

28 Mayıs Cumartesi sabahı hafif çiseleyen yağmur bizi başta karamsarlığa sürüklese de festival ruhundan bir şey kaybetmediğimiz yine çimlere yayıldığımız, müziğe doyduğumuz, çok eğlendiğimiz bir Freshtival'i daha geride bıraktık.

Freshtival harflerinin önünde poz verildi.

Farklı stillerle festival modası:)

“Lösev için tasarla!” standında istediğiniz deseni beyaz bir tişörte ya da bez çantaya sprey boyalarla çizebiliyordunuz. Kuşkusuz festivalin en ilgi gören sanatsal akivitelerindendi.

Festival alanında elimize tutuşturulan Fresh News adlı gazete çok iyi düşünülmüş bir sosyal medya uygulamasıydı. İçerisinde #freshtival geçen bir tweet atanlar gazetenin gün içinde dağıtılan bir sonraki sayısında yer alma fırsatı yakaladılar.

Kimler vardı?

Tuba Ünsal da Freshtival'de!

Yaprak Dökümü'nde Şevket karakterini canlandıran Hasan Küçükçetin (sağda)

Geçen sene en garip giyinen çift seçtiğim kızlar yine vardı. Fotoğraf istediler. Kimsiniz? dedim.

"Biz her sene böyle giyinir geliriz sadece festivalciyiz" dediler:)

İndie, elektro ve disko türlerini bir arada harmanlayan Türk grubu Bon Mod'la sahne arkasında röportaj yaptık.

Bon Mod’dan sonra sahne alan Can Bonomo enerjiyi daha da arttırdı! İlk albümü Meczup ile kısa sürede on binlere varan bir hayran kitlesi oluşturmayı başaran Can Bonomo,

Efes Pilsen Blog'a röportaj verdi.

Noisettes adlı İngiliz grubun göz kamaştıran solisti Shingai hızını alamayıp konseri sahne direklerinden birine tırmanarak sürdürdü!

İspanya çıkışlı taze topluluk Crystal Fighters müzik aletleri ve sahneye üstsüz çıkan gitaristiyle iddiasını konuştururken, gece sonunda sahne alan Leftfield, Dj set değil güçlü bir gösteri ve kalabalık bir grupla festival izleyicisini coşturdu. Elektronik tarzı pek sevmeyenler izlemekle yetindi ama en azından Noisettes enerjik sahne şovuyla tüm kalabalığı sahne önüne toplamayı başaran festival sahnesindeki en etkili isimdi.

Sırf müziğe değil sanata da ince dokunuşlar yapan Freshtival’de bir sonraki yılı sabırsızlıkla bekliyoruz. Tabi ondan önce önümüzdeki ay yani 2-3 temmuzda Efes Pilsen One Love Festival var. Freshtival'le ilgili detaylı yazı ve röportajlar burada: http://tinyurl.com/freshtival3

Model ve Metin Arolat'la röportaj yayında!

2011-05-23T01:56:00.002+03:00

Günler süren sessizliğimi günümüzün popüler isimleriyle yaptığım röportajlarla noktalıyorum.

Cumartesi günü Nişantaşı, Atiye Sokak'ta gerçekleştirilen "Sokakta Hayat Var" etkinliğine katıldım. Efes Pilsen Blog Yazarı olarak son dönemde şarkıları dillere dolanan Model grubu ile sahne öncesi karavanda röportaj yaptım.

Etkinlikte DJ olarak sahne alan sanatçı Metin Arolat DJ kabinine geçmeden önce benimle konuştu. Kendisiyle de kısa bir röportaj yaptık.

Festival tarihlerini (Cumartesi Freshtival, temmuz’da One Love) iple çektiğim bu günlerde gerçekleştiği şehrin en güzel noktasında dolu dolu eğlence yaşatan "Sokakta Hayat Var" etkinliğinin Nişantaşı durağına katılma fırsatı buldum ve keyifli vakit geçirdim. İzlenimlerim ve yaptığım röportajlar için adres: http://tinyurl.com/sokaktahayatvar

Uydurukçu'dan sağlam parti!

2011-05-13T20:04:00.002+03:00

Hürriyet gazetesinin magazin eki Kelebek’teki köşesinden tanıdığımız Onur Baştürk, 3 ay önce piyasaya çıkan “Uydurukçu” adlı kitabında gece yaşamı ve kent hikayelerini anlatıyor. Uydurukçu lakaplı bir adamın gözüne kestirdiği insanlar hakkında uydurduğu hikayeler kitapta doğal bir anlatımla sunuluyor. Kariyer düşkünü hırslı sosyetiklere ve onların yaşadığı çarpık ilişkilere de değinilen kitapta, gece hayatında karşılaşılan olaylara ve duymaya aşina olduğumuz diyaloglara (örnek: Ateşiniz var mı?, Keyifler nasıl?) da yer verilmiş. Anlayacağınız geceleri ayrı bir dünya var yaşanan. İstanbul’da nerelere takılınıyor ve geceler nasıl geçiyor? Bazen abartılı bulup “hadi ordan!” diyebileceğiniz yaşanmışlıklar da var kitapta ama düşününce ‘bu tarz yaşayanlar var hakkaten’ diyorsunuz.

Kitabın henüz yarısına gelmişken dün akşam Şişhane tünelin ordaki Spoil adlı mekanda kitabın başarısı üzerine yapılan partiye davetli olduğumu öğrendim.

Hazır avrupa yakasına gitmişken mekana uğradım. Şampanya ikramıyla karşılandığımız kapıda ev sahibi Baştürk, gelen davetlilerle ilgileniyordu. Kendisini tebrik ettikten ve kitap hakkında konuştuktan sonra şampanyamı alıp köşeye çekildim. Gelen davetliler arasında tanınmış simalar; “Parti Ajanı” olarak bilinen milliyet cadde yazarı Ali Tufan Koç, sanatçı Gülşen ve Nihat Odabaşı da vardı. Bir ara Gülşen’le de el sıkışıp tanıştım. Kendisi sapsarı saçları ve hayli beyaz teniyle dikkat çekiyor:)

Hep alışkınım elimde fotoğraf makinemle görevli olduğum sponsorlu etkinliklere gitmeye ama bu sefer ilk kez tek başıma özel bir davete katıldım. “Kedi kadın” kostümü giyip hayvan barınakları için albüm yapan sinema eleştirmeni Ömür Gedik de gelir ve albüm çıkış parçasının prömiyerini ilk bu partide yapar diye ümitlendik ama olmadı son anda gelemedi sanırım. Güzel kokteyller, bol şampanya, iyi müzik ve iyi bir kalabalığın olduğu geceden erken ayrıldım.

Ben dönerken yabancı parçalar yerini yerli parçalara Duman vb. gruplara bırakmış, yani dj hafif rock tarzına geçiş yapmıştı.

Gece hayatı ve ilişkilere sıradışı bir açıdan bakmak isteyenlere “Uydurukçu” tavsiyem olsun. Kitabın sonuna doğru başta hikayeleri anlatılan karakterler birbirinden habersiz tuhaf bir ev partisinde biraraya geliyor. Kim bilir yazar, belki de alışkın olduğu gece hayatında yeni hikayeler biriktirmeye ve yeni kurgular uydurmaya halen devam ediyordur...

İlişkilerde gözlenenler-1

2011-05-02T02:52:00.003+03:00

Bu tanımı geçenlerde bir mizah dergisinde okumuştum sanırım. Rağbet gören bir erkek modeli olmak: Tıpkı kalabalık bir dükkanın fazla müşteri çekmesi gibi. Kadınlar alışverişi sever çünkü. Sürekli aranan biri olmak. "Vaay ne kadar da hayranın varmış!" cümlesini duymak sizi beğenilme yarışında öne çıkarıyor.

Reddebilme lüksü: Her çağırdığında gitmemek ve o seni her aradığında müsait olmamak da doğru hareket. Biri için o günkü işi gücü bırakabilecek durumda olmak boş beleş insanların işidir diye düşünülebilir. Hep onlar mı naz yapacak? Başlarda reddeden olmak karşı tarafı daha da ısrarcı duruma getirebilir. Dikkatli olmak lazım.

Seçici olmak: Herkese boncuk dağıtmak da iyi değil. Kimisi ayrılık sonrası gözü kapalı "kim olursa olsun benim olsun" psikolojisine giriyor ve yanlış yapıyor. Doğru olanı beklemek gerek. Tabi bu aşamada vakit geçirmek için birilerini kullananlar da yok değil. Örneğin ayrılık sonrası eski sevgililerini aramaya başlayan arkadaşlarım var. Şehir dışından eski kız arkadaşı geldi. Arkadaşımın yorumu: "Yeniden başlayan ilişkimiz, kız geldiği şehre dönerken bitmiş olacak." Bu cümleyi duyunca kıza acıdım şahsen.

7/24 haberdar etmek: Günümüzde kızları yaşadığı her andan haberdar edenler var. (bkz. korkak sevgililer) Artık ilişkiler böyle yaşanıyor. Zaten iletişimin maksimum yaşandığı çağdayız. Erkek arayıp nerede olduğunu bildiremiyorsa bile kız sevgilisinin her an ne yaptığını twitter, facebook gibi sosyal ağlardan takip etmek isteyebilir. Bu çağda "facebook kullanmıyorum" diyenleri cool görmeye başladım.

Yeni bir çevre: Birini hayatınıza sokunca bir anlamda onun hayatı sizin oluyor. Yeni arkadaşlar, yeni ortamlar. İstemeseniz de onun arkadaşlarıyla tanışmak zorundasınız. Sevgilinin kankası, kardeşi ya da kuzeni kontenjanından birileri sizi takip ediyor olabilir.

Özel günler, özel anlar: İlişkinin yıl dönümü, ay dönümü, ilk buluşma yeri, ilk hediye vs. çok önemli nedense. "3 ay, 2 hafta ve 3 saattir birlikteyiz" tarzında cümle kuran birini duymuştum. Böyle hesaplar da sanki her an ayrılacakmışcasına tarihi kayıt etmek gibi. Güzel giden bir birliktelikte zaman kavramını yitirmelisiniz bence.

Blog açılış postu ve ales izlenimleri...

2011-04-25T22:40:00.005+03:00

Sağolsunlar beni şaşırttılar: "Eskisi gibi blog yazsana" diye mesaj atanlar oldu ve üstüne ülkemizde blogger erişim engeli de kalkınca, başladığım yere sayfama, rahat yazmaya yani blog yazarlığına geri dönmüş bulunmaktayım! Blogger.com yasağı hiç geçmeyecek sanmıştım. O kadar uzadı ki...

"Ara verdiğim süreçte neler yaptım?" konusuna değinmeden önce bu yazımda "dün" yapılan Ales sınavını anlatacağım.

"Üniversitede son senem, bitsin şu okul kurtulayım!" derken sanki yüksek lisans yapma konusunda kesin hedefim varmış gibi pazar günü ALES sınavı deneyimi yaşadım. Çoğu aday gibi soruları zor yetiştirdim. Başlangıçta basit matematik sorularını hızla çözerken bir an bir yerde takılınca benim kafa gidiyor. Sonra en sevdiğim bölüm olan sözel-1'e yani türkçeye geçtim. İlginç paragrafları okuması bazen zevkli oluyor da en son "Ali, Burcu, Cengiz, Erdem ve birçok kişinin adı verilip: Ali, papatya seviyor. Gamze ile İrem aynı çiçeği severken Fırat aynı çiçeği sevmiyor..." gibi upuzun bir mantık sorusu vardı. 4 soru bu çiçek sorusuyla ilgiliydi ve son anda nasıl yaptım bilmiyorum. Türkçede bu kadar karmaşık bir mantık sorusu görmek ilginçti. Aynı şekilde baharat, kekik kavanozlarını ve onların renklerini anlatan bir soru vardı.

   Sınava girişte ÖSYM tarafından bize verilen kutuda 2 kalem, 1 kalemtraş, 1 pelikan silgi, 1 mendil ve 3 şeker vardı. Olips ve diğer 2 meyveli şeker sınav başlangıcında millete hışırtı yapsınlar diye veriliyor sanırım. Üzerimizdeki tüm metal eşyaların girişte alınıyor olması ve tek yaşayanların ev anahtarını birine bırakma zorunluluğu da bu sınava özel sinir edici bir durum. Ben anahtarımı almayıp evde ailemi hazır bulundurttum. Madeni para da sokamadığımız için sınava girmeden hepsini harcadık. Kolumdaki saati de evde bıraktım. Normalde yolda saat soranlara sinir olurdum ama ales günü ben de onlardan biri oldum:) Öğleye kadar telefonsuz takılmak ilginçti. Sınav için Kartal'a, tesadüf benle aynı okulda sınava girecek olan bölüm arkadaşlarımdan biriyle gittim. Kimisi sorularda şifre aramış. İzmir'de sınava giren bir adaya eksik baskılı kitapçık verilmiş. Üniversite giriş sınavındaki (ygs) şifre olayı yüzünden yeni lys sınavının başvuları şimdilik yapılamıyor.

    Gözlemlerime göre ülkemizdeki eğitim sistemine güven bayağı azaldı. Öyle dengesiz bir sistem ki benim liseye girişimden mezun oluşuma kadar sistem sürekli değişim halindeydi. Hala da değişiyor. Bir ara aşama sayısı arttırıldı. Şimdi sınav sayısı fazlalaştırıldı. 5 sene sonra bambaşka bir hal alır eminim....

Zeyna'nın müzik kulağı

2011-04-23T13:47:00.000+03:00

Zeyna'yı odadan çıkarmak için Sarıkabadayı dinletmem yeterli oluyor:)

Sanal Alemin Merak Edilenleri | Çizenbayan

2011-04-10T15:07:00.005+03:00

"Hala okuyorum, bir yandan mimarlık ve çeviri yapıyorum. Hep çiziyorum! En sevdiğim renk pembe. Diyetteyim. Boyum kısa olmasa manken olmazdım. Lafın gelişi o"

Twitter'da kendisi hakkında böyle yazan Elif, bilinen adıyla: çizenbayan, 1987'de İstanbul'da doğdu. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde mimarlık okuyor. Hem sosyal ağlarda bu kadar aktif, hem de hayatın içinde işinde gücünde. Cizenbayan.com adresinde düşüncelerini paylaşıyor, yeri geliyor bize şarkı önerileri sunuyor.

-Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi mimarlık öğrencisisin aslında ama sosyal medya ve twitter gibi sosyal ağlarla iç içesin. Twitter’a ve blog dünyasına girişin nasıl ve ne zaman oldu?

Evet, dışarıdan işi gücü olmayan boş bir insan gibi algılansam da aslında hem okuyorum hem çalışıyorum hem de çeviriler yapıyorum. Sosyal medya ile bu denli iç içe olmamı gazete ve televizyondan uzak olmama, öncelikli haber alma kaynağımın internet olmasına bağlıyorum. Bir de sürekli elimin altında olan akıllı telefonuma.

Twitter hesabımı Eylül 2009’da açmışım. Sanırım sık kullanmaya başlamam 2010 yazına rastlıyor. O dönemler puccaa, herbokubilenadam gibi blogger’lar Twitter’ı güzel ve eğlenceli bir şekilde kullanmaya başladılar ve biz de ‘neymiş bu Twitter ya biz de yazalım’ dedik sanırım. Böylelikle Türkiye’de bugünkü Twitter’ı şekillendirdik.

Blog ise mimari ile ilgili başvurduğum bir bursun başvuru şartlarındandı. 26 Ocak tarihinde bir blog açtım. Geç dahil olduğum bir mecradır. Twitter bir kanal olmuştu benim için, bir beyin jimnastiği. Çünkü sizi bir şeyler üretmeye düşünmeye itiyor yani 140 karakterlik ifadelere kanalize olmuştum bir ara. Blog açınca bu sınırlardan kurtuldumJ Hem de söyleyecek bir şeylerim varmış bunu görmüş oldum! Çok özendiğim, günlük olarak güncellemeye çalıştığım bir blog’um var şimdiJ Ama blogger değilim.

-Takipçi sayının fazla olmasını neye bağlıyorsun? Bunun bir sırrı var mı?

Ben elif_tanverdi adıyla protected bir hesapta proje çizerken aklıma gelen ‘saçmalık’ları yazarak başladım. Daha sonra arkadaşlarım beni retweet etmek istediklerini söylediler, hesabımın kilidini kaldırdım. Bir gün proje çizmekten bunalmış bir haldeyken ismimi değiştirdim öylesine, çizenbayan yaptımJ Şimdi bayılmıyorum bu kullanıcı adına ama değiştirmeyi de düşünmüyorum.

Sırrım var diyemem. Sadece komik veya sadece ciddi veya sadece duygusal içerikler paylaşmıyorum. Hepsinden biraz var. Moduma göre. Bir de burada biraz takip edilince kendini çok önemli sanmamak lazım bence, bu son derece sevimsiz bir durum. Ses getirici şeyler yapayım, binlerce takipçim olsun diye düşünmedim hiç. Takip ettiğim insan sayısını 2 basamaklı tutayım da ‘fenomen’ sansınlar gibi bir iddiam da olmadı.

-Twitter’da çok takipçili olanlara “fenomen” denilmesi hakkında ne düşünüyorsun?

Biraz kendi içimizde kendimizle dalga geçmemiz olarak görüyorum bu ‘fenomen’ sözcüğünü. Twitter aracılığıyla tanıştığım bazı arkadaşlarım bana fenomen diye takılıyorlar mesela. Biz fenomen değiliz ama sosyal medya bir fenomen bence. Artık bu konuyla ilgili ciddi sosyolojik araştırmalar yapılmaya başlanmalı.

-Pek televizyon izlemediğini yazılarında belirtmene rağmen bu aralar hep canlı yayınlara çıkıyorsun. Önce TRT’de sosyal medya programına, ardından Okan’ın muhabbet kralına konuk oldun. Bu yayınlarda kendini doğru ifade edebildiğine inanıyor musun? Nasıl tepkiler aldın?

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki gerek konuk edilme amacım, gerekse izleyici kitlesi olarak iki program birbirinden çok farklı.

TRT Haber kanalında Serdar Kuzuloğlu’nun sunduğu programı ‘biz’ izliyoruz. O saatte o program için özel televizyon açan bir kitle.

Hal bu olunca bir şeyler anlatmaya, kendimi ifade etmeye çıkmadım ben de o programa. Zaten kendimi blog’umda ve Twitter’ımda içime sinen bir şekilde ifade edebildiğimi düşünüyorum. Oraya davet edildim ve bana soru sorulduğunda sohbete katıldım. O akşam ‘elif daha çok konuş’ dışında tepki de almadımJ Keyifli geçti.

Okan Bayülgen’in programına çıkmamsa gerçekten değişik bir olay. Beni interneti yoğun olarak kullanan blogger sıfatıyla davet ettiler oraya. (Çok merak ediliyor bana nasıl ulaştıkları. Facebook’tan ulaştılar.) ‘İnternette daha mı mutluyuz?’ sorusuna cevap aranacak bir programdı. Nedense oraya çıkıp da hayatın sırrını açıklamam gerekiyormuş da bunu yapmamışım gibi sert tepkiler aldım. Duruşumun ve programa katkımın doğru olduğu gibi tepkiler de aldım tabii ki. Beğenen kadar beğenmeyen olması normal. Bir de kendi içimizden, ‘bizden’ oraya çıkmama ‘çirkin’ tepkiler veren insanlar oldu. Üzüldüm tabii. Ama insan psikolojisi incelendiğinde anlaşılabilir bir şey sanırım yaptıkları.

-Blog’unda beğendiğin şarkıları paylaşıyor ve bazı olayları yorumluyorsun. Özel hayatınla ilgili pek fazla şey paylaşmadığını görüyoruz. Bülent Ersoy’la karşılaşmanı anlattığın bir yazı vardı pek sürükleyiciydi mesela. Özel sayılabilecek konularda yazmama nedenin kimliğinin açık olması mı?

Hayır. Kimliğimi saklamadığım için mutluyum hatta.

Takipçi sayısı belli bir sayıya ulaştıktan sonra yazdıklarımı bir elekten geçirir oldum maalesef. Bu insanları ilgilendirir mi acaba diye düşünmeden yazamamaya başladım son zamanlarda.

Özel sayılacak şeyleri ‘artık’ yazmama sebebim gelecek ‘bize ne bundan’ tepkilerinden biraz çekiniyor olmam şu sıralar. İtiraf etmeliyim ki Muhabbet Kralı’na çıktıktan sonra gelen kırıcı tepkiler beni biraz üzdü. Ama kimseye gelin beni takip edin size bir dünya vaat ediyorum demediğime göre bundan kurtulup yine daha samimi bir şekilde yazmaya devam edeceğim diye düşünüyorum.

-Sosyal medyanın geleceği sence ne yöne doğru gidiyor?

Bu biraz bizim elimizde. Sosyal medya bir reklam çöplüğüne de dönebilir. Çarkı döndürmek için belki reklam ve sponsorlar kaçınılmazdır. Kurumsal şirketler çoktan buradaki potansiyelin kokusunu aldı. Ama dengeyi iyi yakalamak lazım. Çünkü internette ‘reyting kaygısı’ bir şeylerin önüne geçerse bu samimi etkisini ve özgürlüğünü yitirir.

Bunun dışında sosyal medya’yı öne geçiren hız faktörünü de unutmamak lazım. Bence bizim çağımızı çok güzel anlatan bir laf var: ‘özet geç piç’. Artık internet çağında kimseye saatlerce laf anlatamazsınız. Akıllı bir kitleyi saatlerce TV’ye baktıramazsınız. Bugün dünya çapında kitapları çok satan bir yazar bile (Paulo Coelho) blog’una bir yazı yazdığında kaç dakikalık bir okuma olduğunu belirtiyor. İnsanların acelesi var ve söz konusu metin keyif için okuyacağımız bir edebiyat eseri değilse bilgi alışverişinin hızlı ve net olmasını istiyoruz.

Ben kendi adıma sosyal medyayı faydalı kullandığımı düşünüyorum. Çoğu yerde kadrolaşma, maddi çıkarlar ve/veya sansür var. Bir yerden para almadığım ve kovulma riskim olmadığı için istediğim gibi yazabiliyorum. Farklı düşünen insanların ‘birbirlerine’ sesini duyurabildiği bir yer şimdilik sosyal medya ve umarız ki öyle kalır.

-İnternetteki paylaşımların ve sanal çevrenin sana olumlu ya da olumsuz etkileri oldu mu?

Genelde olumlu etkileri oldu. Normalde hayatımda olmayacak insanlarla tanıştım. Aynı okula gittiğim, aynı mahallede oturduğum için tanıdığım arkadaşlarımla paylaşamayacağım şeyler paylaştığım insanlar oldu. Herkesten bir şeyler öğreniyorsun. Bunun için biraz da açık ve cesur olmak lazım. (Tabii ki bize zarar veren insanlar da olabilir, ama bunun sorumluluğunu internete atmamak lazım. Bu insanlar sokakta da çıkabilir karşımıza.)

Bunun dışında bir bilgiye veya yardıma ihtiyacım olduğunda o an sosyal medya olmaksızın taş çatlasa 20 kişiyi seferber edebilecekken internette bir anda binlerce kişiye ulaşıp o bilgiyi veya yardımı (yardımsever insanlar sağ olsunlar) hızlıca edinebiliyorum; bunu da atlamamak lazım.

-Bir kazanç elde etmeden yazıyorsun benim gibi. Bundan sonraki hedeflerin neler? (İş, kariyer ve internet açısından)

Mimarlık son sınıf öğrencisiyim. Yüksek lisans yapmak istiyorum. Konusuna henüz karar vermedim ama mimarlıktan keyif alıyorum. İlerde içime sinen bir mimarlık yapmak istiyorum. Türkiye’de mimarlık ve birçok konuda algıları değiştirmek lazım. Bu konularda fikirlerimi yayabileceğim platformlarda aktif olarak yer almak istiyorum. Muhtemelen mimarlığın yanında başka işler de yapacağım şimdi olduğu gibi.

-Son olarak seni takip edenlere ne söylemek istersin?

İnşallah beraberce gülüp eğlenmeye tartışmaya fikir alışverişine ve yardımlaşmaya devam ederiz.

Cep telefonu ayrılma nedeni olabilir!

2011-04-04T21:21:00.000+03:00

Bizimkilerin evliliğini enteresan olaylar çatırdatıyor. Aslında her evlilikte olabilecek olaylar...

Sağolsunlar benden korktukları için kavga bile edemiyorlar. Sinirlenince babamı bile ürkütürüm o derece.

Yani 20 küsür yıldan sonra birbirlerine ilk günkü sıcaklıklarını göstermelerini bekleyemem. Zaten babam sevgisini pek göstermez. Birbirlerine "hayatım", "canım", "aşkım" diyen çiftleri garipserim hep. Yaradılış meselesi... Bizimkilerde de öyle laflar kullanılmaz.

Bazen çok abuk durumlarla karşılaştılar ve araları bozuldu. Özellikle şu cep telefonları evliliğin baş düşmanı. Bir keresinde babama "hayatım gelmedin hala?" diyen bir kadın sesli mesaj bırakmış ve bunu da tesadüf eseri annem dinlemişti. Sonradan, uzak bir tanıdığımızın yanlış numara çevirdiği anlaşılmış ve babam mesajı bırakan kadınla annemi yüzleştirmişti. Tabi kim olsa aynı şeyi düşünür yani annem haklıydı. Bu anlattığım yıllar önce olan bir olay...

Birkaç ay önce de babamın telefonu çaldı ve o esnada babam dışarda olduğu için cep telefonuna gelen çağrıya annem cevap verdi. Karşı taraf ısrarla aradığı için annem dayanamayıp telefonu açmış. Daha "Alo!" demeden karşıdan "Canııım, aşkııım..." diyen bir kadın sesini duyan annem neye uğradığını şaşırıp o numarayı bir kez daha aramış ve tabi o şokla ağzına geleni söylemiş kadına:)

Kadın: "Ben kocamın numarasını aramıştım" gibi bir şeyler söylemiş. Fakat biz bu durumdan kıllandık. Yani insan kocasının numarasını cep telefonundaki rehberden aramaz mı? Kocasını cep telefonundan tuşlayarak çeviren biri dünya tarihinde az görülür. Babam da diyor ki: "Bakın benim numaramın sonundaki rakamı değiştirip arayın başka biri çıkıyor!" Ne saçma bir laf! Herhalde baba yani istediğin kadar değiştir numarayı her seferinde farklı bir insanı aramış olursun. Annem de o an gözü tam görmediğinden numarayı alamadı. Cep numarası olduğunu biliyor sadece.

Böyle muamma durumlar olabiliyor. Dikkatli olmak lazım. Özellikle baba, gözüm üzerinde:)

Benden bu kadar!

2011-04-01T02:24:00.004+03:00

Son kez yazıyorum. Zirvede bıraktım derler ya benimki de o hesap olacak. 2008 eylül ayında bu adreste başlayan blog yazarlığı maceramı bitirme kararı aldım.

Neden diye soracak olursanız, aslında çok sebep var. İlki zaten bildiğiniz mart ayı başında patlak veren blog engellemeleri. Digiturk Lig TV maçlarını izinsiz yayınlayan birine kesilen ceza yüzünden, blogger alt yapısını kullanan benim gibi binlerce kişi anca internet ayarlarını değiştirerek bloguna yazıp, diğer blogları okuyabiliyor. Rahatyazar.com alan adım, blogger alt yapısında işe yaramayınca buradaki tüm yazılarımı tumblr servisine aktarıp, alan adımı da oraya yönlendirdim. Ayarlar da bir hata olunca birkaç gün adresime ulaşılamadı. Halen de hata veriyor olabilir.

Bir diğer neden; eskisi kadar rahat olamamam. Buraya yazmaya başladığım ilk yıllarda blogum gazetelerde haber olana kadar kimliğim gizliydi ve çevremde gelişen olayları kişi adı, yer ve zaman değiştirerek yazıyordum. Şimdi onu da yapamıyorum. En basit yazıma bile takılıp ertesi gün okulda "O yazında beni mi kastettin?" diyenler oluyor.

Her şeyi tükettim. Ülkemizin en önemli markalarından birinin bloguna bile bazen yazıyorum. Yeni insanlarla tanıştım. Yeni yerler gördüm. Ufkumu genişlettim. Ünlülerle röportajlar yaptım ve hayatıma biraz olsun renk kattım. Bu işin kaymağını iyi yedim diyebilirim. Pek çok arkadaşım bana özenip blog hesabı açtı. Tam zamanlı bir işim ve ekstra kazancım olmasa da sosyal hayatımı renklendirmemde "rahatyazar" önemli bir araç oldu.

Şimdi bu adreste daha fazla ilerleyemeyeceğimi anladım ve sizlere veda ediyorum. Yorumlarıyla ve varlığıyla beni yazma konusunda şevklendiren takipçilerime teşekkürler. İleride başka bir adreste, başka bir konseptle görüşmek dileğiyle...

önemli not: Veda yazısı yazma nedenimi öğrenmek için BURAYA tıkla.

Yılın En İyileri Ödül Töreni...

2011-03-25T13:35:00.000+02:00

Öğrencisi olduğum Doğuş Üniversitesi bu yıl ilk kez “Yılın En İyileri Ödülleri”ni verdi.
İnternet üzerinden iki aşamalı oylama yapıldı. Önce her kategori için adaylar belirlendi ardından en çok oy alan 3 isim arasında yapılan yeni oylama ile kazanan seçildi.

Üniversite yönetimi, akademik ve idari kadrosu ile biz öğrenciler ve protokol konuklarının katılımıyla üniversite oditoryumunda 23 Mart Çarşamba akşamı gerçekleştirilen ödül töreni tam bir oskar gecesi havasındaydı. Oditoryum ve Gözaçan Kültür & Sanat Merkezi’nin açılışı da bu ödül töreniyle yapılmış oldu.

Tören başlamadan önce kokteyl alanında ünlü şovmen Beyaz ile tanıştık. Tabi ki kızlar rahat vermedi ve sürekli onunla fotoğraf çekilmek istediler. Ben de en sonunda bir de benim fotoğrafım olsun diyerek fotoğraf makinesini kızlara verdim ve geceden güzel bir hatıram oldu:) Beyaz, kimsenin fotoğraf isteğini kırmadı zaten. Aslında onunla konuşup son günlerdeki blogger erişim sorununa programında değinmesini isteyecektim.

Törende ödül kazanların listesi:

En İyi Yerli Tv Dizisi - Öyle Bir Geçer Zaman ki

En İyi Kadın Ses Sanatçısı - Sıla

En İyi Erkek Ses Sanatçısı - Soner Sarıkabadayı

En İyi Tv Şov Programı - Beyaz Şov

En İyi Köşe Yazarı - Yılmaz Özdil

En İyi Kadın Oyuncu - Beren Saat

En İyi Erkek Oyuncu - Kenan İmirzalıoğlu

En İyi Yerli Film - Eyvah Eyvah

En İyi Sporcu - Kerem Tunçeri

En İyi Tv Ana Haber Bülteni Spikeri - Uğur Dündar

En İyi Sosyal Sorumluluk Projesi - Baba Beni Okula Gönder

Mütevelli Heyet Özel Ödülü - “Ormanların D’lisi Yangınların Düşmanıyız” Kampanyası

Törenden notlar:

-Beren Saat dizi setinde olduğu için törene katılamadı ama üniversitemizden 20 kişiyi sette misafir etmek istediğini belirten bir mektup yollamıştı. Kenan İmirzalıoğlu şehir dışında olduğundan gelemedi.Yılmaz Özdil ve Uğur Dündar adına ödülü star haber merkezinden bir görevli gelip aldı.

-Beyaz esprileriyle herkesi güldürdü. Sahneden inmeden önce "Neyse ki bu törende Recebim şarkısını söylemeden sahneden indim" dedi.

-Sıla, sahnedeyken tezahuratlara dayanamayıp sevilen şarkısından kısa bir bölüm okudu.

-Soner Sarıkabadayı yine her zamanki nezaketiyle; "Her kim bilgisayarını açıp oy verdiyse onlara teşekkürlerimi sunuyorum" dedi.

-Gecede yılın en iyi sporcusu seçilen Kerem Tunçeri de büyük alkış aldı. Bizi finale taşıyan son saniye basketini hatırladık ve onunla yeniden gurur duyduk.

-Eyvah Eyvah filminin ödülünü filmin yönetmeni Hakan Algül gelip aldı.

Haftanın Tavsiyeleri

2011-03-13T14:30:00.002+02:00

Artık her haftasonunda bir tavsiye listesi yayınlayacağım. Denediğim tatlar, beğendiğim filmler, okuduğum kitaplar, dinlediğim müzikler... Kısacası bana güzel gelen ne varsa bu listede yer alacak.

1-Pastörize edilmemiş bira: blog.efespilsen.com.tr adresinde yenilenme çalışmaları yapıldığı için yazarlığım bir süredir askıda ama etkinliklere katılmaya devam ediyorum. Pazartesi, Efes Pilsen Merter Üretim Tesisleri'nde bira eğitimine davetliydim. Sıcak ve samimi bir ortamda gerçekleşen fabrika gezisinde, bira üretimi ve tesiste kullanılan otomasyon sistemleri hakkında detaylı bilgi edindim. Sadece barmen/barmaid ve servis elemanlarının üye olabildiği Efes Kulüp Profesyonel katılımcılarının da olduğu eğitimde biranın tarihinden, nasıl servis edilmesi gerektiğine kadar pek çok konuda bilgilendirildik.

İnternette "yaşarken mutlaka yapılması gerekenler" i anlatan listelerin birinde "pastörize edilmemiş birayı denemek" maddesini gördüğümden beri ben de o tadı merak ediyordum. Fabrika gezisinin sonunda yemekte bizlere pastörize edilmemiş bira ikram edildi. Bakkallarda marketlerde satılan ticari biralar, uzun süre dayanmaları için pastorize ediliyor. Bir gün siz de bira üretim tesisine giderseniz bu güzel tadı mutlaka deneyimleyin!

2-Siyah Kuğu: 1994 yılında Jean Rêno ile oynadığı Leon filmiyle hafızalarımıza kazınan Natalie Portman, daha o yıllardan ne kadar başarılı oyuncu olduğunu bize göstermişti. Küçüklüğümde defalarca televizyonda izlemiştim Leon'u. Geçen pazar Siyah Kuğu filmini izledim ve sıradan bir olay olan kuğu gölü balesi seçmelerinden nasıl etkileyici psikolojik gerilim çıktığını gördüm. Yardımcı kadın oyuncu olarak Mina Kulis de çok başarılıydı. Portman'ın en iyi kadın oyuncu ödülünü nasıl hakettiğini görmek için bu filmi izlemelisiniz. Filmde Portman, Nina karakterini canlandırıyor. Konuya gelecek olursak; saf ve zarif Beyaz Kuğu rolüne uyan Nina çok yetenekli bir balerindir. Siyah Kuğu'nun tam karşılığı olan Lily ile rekabet halindedir. İki genç dansçı arasındaki rekabet garip bir arkadaşlığa dönüşürken Nina da kendi karanlık tarafıyla haşır neşir olmaya başlamıştır. İkinci yarısı daha da heyecanlı olan film yer yer korku filmine dönüşüyor. Cinsellik içeren sahneler var. Nina karakterinin kendiyle yüzleşmesi için gerekli sahneler bunlar o yüzden dozunda her şey. Final performansı ve bale gösterileri etkileyici. Filmi izleyenler ve görsel efektlerin nasıl yapıldığını merak edenler şu videoya bakmalı.

3-Konuşamadığımız şeyler var (Sıla): Her zaman müzik listelerinin zirvesinde olan Sıla, geçen kasım ayı sonunda çıkan albümü ile bıkmadan keyifle dinleniyor. Geçtiğimiz günlerde TRT Müzik Kanalı yarışmasında Yılın Kadın Sanatçısı seçilen Sıla'nın bu son albümü mutlaka dinlenmeli. Söz ve müziklerin tamamı kendisine ait. Tüm albümü baştan sona dinleyince bir bütünlük var ve her şarkıda ayrı bir duyguyu anlatıyor. Piyasadaki anlamsız benzer sözlü ritmik klasik pop albümleri içerisinde Sıla'nın şarkı sözleri fark yaratıyor.

4-iSlash (Kesme, biçme oyunu): İphone'da en sevdiğim application hatta uzun süredir telefonumda yüklü olan tek oyun diyebilirim. Genelde fotoğraf ve sosyal ağ uygulamalarını kullanırım ama bu oyun boş zamanlarımın vazgeçilmesi. Özellikle dersteyken sıkılıp iSlash oynamak için telefonumu isteyenler var. Oyunda belirli bir alan içinde sürekli hareket halinde olan yıldızları sıkıştırmaya çalışıyorsunuz. Bu yüzden yıldızlara değmeden kesme işlemi yapmanız gerek. Maksimum miktarda alanı kesince bölüm atlıyorsunuz. İlerleyen bölümlerde şekiller zorlaşıyor, yıldız engelleri artıyor. Yüklemek isterseniz http://itunes.apple.com/app/islash/ adresine tıklayın.

5-Biscolata Stix: Son olarak çikolata severlere atıştırmalık biscolata çubuklarını öneriyorum. Malum kızlar son bisküvinin tv reklamından çok etkilendi ve bir ara sürekli videosunu paylaşıyorlardı. Marka, çikolatanın hedef kitlesini kadınlar olarak belirledi sanırım. Bir an önce değiştirsinler stratejiyi olmaz böyle!

Haftaya pazar yeni listemi okursunuz artık. Tabi bloguma erişebiliyorsanız...
İyi haftalar!

Rahat yazamaz olduk!

2011-03-10T20:35:00.000+02:00

Günlük hayatımda gelişmeler oluyor ama yasakçı zihniyet var oldukça iyi haberleri bile buradan duyurasım gelmiyor! Bildiğiniz gibi 1 Mart 2011 tarihinde, Google’a ait olan ücretsiz blog servisi Blogspot, Digiturk grubunun açmış olduğu dava sebebiyle erişime kapatıldı. Senelerdir yazmak için kullandığım site alt yapısı, Digiturk'ün korsan olarak LigTV yayını yapan ve blogunda maç videolarına yer veren kişilere karşı kendi haklarını savunmak amacıyla hukuki süreç başlatmasıyla kesintiye uğradı.

Binlerce blogger sansürlendi! Ben blogspot.com değil de satın aldığım .com uzantılı alan adını kullandığım için bloguma herkes erişebiliyor fakat yasağı delmek için gerekli DNS ayarlarını yapmayan kişilerde blog sayfam düzensiz gözüküyor. (Örneğin sağdaki sütunu altta görüyorlar.) Muhtemelen yazılarımdaki fotoğrafları da göremiyorlar.

Umarım yasaklı günler sona erer. Birçok duyarlı vatandaş protesto için digiturk üyeliğini sonlandırdı. Ben aynı şekilde yazmaya devam edeceğim. Kimisi yasak sona erene kadar bloglamaya ara vermiş. Kimisi wordpress vb. diğer blog sağlayıcılarına taşınıyor. Değişikliği sevmeyen biri olarak burada devam ediyorum. Özgürlüğü simgeleyen blog tema fotoğrafımı da koyuyorum yukarı. Eğer bu yazımı okuyabiliyor ve sayfamdaki fotoğrafları görebiliyorsanız ne mutlu. Karar verdim, ara verenlere inat protesto için bundan böyle blogumda her gün 1 yeni yazı!

Blogger'lara destek vermek isteyenler için adres: http://facebook.com/blogumadokunma

Bir parti klasiği: Oldies But Goldies

2011-02-27T19:55:00.000+02:00

Haftanın en güzel haberlerinden biri hiç kuşkusuz Babylon yönetimi tarafından Oldies But Goldies partilerinin 26 Şubat'tan itibaren yine +18 olduğunun açıklanmasıydı. Kimsenin iyi müzikten mahrum kalmaması için sponsorlarla birlikte bazı fedakârlıklar ve yeni düzenlemeler yapılıyormuş. Bence de 18-24 yaş arasındaki benim de dahil olduğum grup, bu yasaklara isyan etmeli! Düşünsenize eğer 24 yaşın altındaysanız sırf bu tarz partilere değil, kışın Blues festivale ya da bahar ve yaz aylarında yapılan en güzel müzik festivallerine (one love, freshtival) girememe durumunuz var. Gelen yoğun tepkilerden çekinmiş olacaklar ki Babylon yönetimi sırf OBG için yeni düzenleme yapmış ve yaş sınırını eski sisteme getirmiş.

Geçmişte kalan günlerin enerjisini yeniden bedenimizde hissettiren dün akşamki Oldies But Goldies partisine değinecek olursam eğer; hiç eskimeyen isimleri ve unutulmayan şarkıları Murat Beşer ve Mabbas’ın maharetli DJ setleri ve Engin Eraydın’ın etkileyici görselleriyle yeniden hatırladık ve durmadan dans ettik. Michael Jackson'ın ölümsüz hitleri ve özellikle "Thriller" ile kendimizden geçtik. Babylon programının vazgeçilmezi olan bu partiler her ayın son haftasında yapılıyor. ABBA, Madonna, The Cure, Depeche Mode gibi efsanevi isimleri dinleyebildiğimiz bu parti serisini çok seviyorum. Girişte herkese farklı renklerde gözlükler hediye veriliyordu. Ayrıca fotoğraf da çektirip anında teslim alabiliyordunuz.

Azra Akın sürprizi...
İlerleyen saatlerde daha da kalabalıklaşan Babylon'da sigara içen arkadaşla beraber dışarı hava almaya çıkmıştım ki kimi gördüm dersiniz...
Kapıdan içeri Azra Akın ve arkadaşları giriyor! Ben "O mu acaba?" diye düşünürken çevreden "Aaaa Azra geldi!" fısıltıları durumu farketmemi sağladı. Twitter'da anında haberi paylaştım ve @rahatyazar hani fotoğraf? mentionları gelmeye başladı. O kalabalıkta kendisini rahatsız etmek istemedim. 2009 yılında Cihangir'de de onu görüp fotoğraflamıştım. (bkz. blog arşivi) Kapıdan içeri girdikten sonra da gözden kayboldu zaten.

Bir hafta sonum da böyle geçti. Herkese iyi haftalar!

Hayata müdahale sevgililer rahatlayın artık!

2011-02-27T15:49:00.002+02:00

Msn ya da facebook chat'te bir arkadaşıma soru sorduğumda; "Kusura bakma ben onun sevgilisiyim söylediklerini ona iletirim" cevabını almaya alıştım. Fakat arkadaşlarımın bu kadar kısıtlı yaşama nasıl alıştıklarını aklım almadı. Eğer sevgilin varsa internet hesaplarının şifrelerini ona vermelisin sonucu çıkıyor buradan.

Tanımadığım bir numara beni aradığında; "Pardon ya Abuzittin, şu an yanında mı onu arıyorum arıyorum cevap vermiyor." sorgularına da alıştım. Artık samimi olduğum arkadaşlarımın sevgilileri beni telefonlarına kaydediyor. (Acil durum adamı olmuşum haberim yok.) Sevgilisine ulaşamazsa kız beni arıyor çünkü onun sevgilisinin en yakın arkadaşı ben oluyorum genelde. Güvenilir biri olarak görüldüğüm için-zaten öyleyim-bana emanet edilen belli kişiler var.

Sevgiye, aşka ve bağlılığa lafım yok ama dar görüşlülüğe sinir oluyorum. Kız arkadaşlarımdan biri bende haftasonu partisi için davetiye olduğunu öğreniyor; "Kesinlikle geliyorum!" diyor sonra 10 dk. sonra arıyor; "Öncelikle benim şehir dışında olan sevgilime haber vermem lazım, zaten seni tanıyor sorun olmaz" diyor, sonra tekrar arıyor "Benimki ayağını burkmuş ve hastaneye kaldırmışlar bu durumda gelmem doğru olmaz" diyerek konuyu kapatıyor. Böyle yaparak benim saatlerimi harcıyor haberi yok. Ayak burkma olayı tabi ki uydurma. Kararın net değilse bana baştan söyle de bende ona göre programımı ayarlayayım. Tüm gün birinden gelecek habere bağlı kalmak o kadar sinir bir durum ki...

Kimi kızlar da sevgilisine haber vermeden önce benimle birlikte gelebilmek için kız arkadaşlarına haber veriyor. Eğer kalabalık olursak sorun olmaz. Benimle başbaşa olursa yanlış anlaşılabilir. Tek tek kızları arıyor sonra o kızlar gelemeyecek durumda ise bizimki de gelemiyor. Diyelim benimle birlikte geldi. Bu sefer daha gecenin başında bana; "Bak bu gece mümkün olduğunca az fotoğraf çekilelim tamam mı? Sonra face'e falan koyarsın bizimki görür yanlış anlar." diyor. Bıktım bu rahatsız tiplerden. Etrafımda aklı başında birileri yok denecek kadar az. Millet daha bu yaşta kendini kısıtlamış. Kızlar kendini garantiye alma derdinde. Hani birini bulduysa kaçırmamalı, mümkün olduğunca ona bağlı gözükmeli. Laf söyleyince de "sen yaşamadığın için bilemezsin sevgiyi" gibi arabesk laflara sığınıyorlar. Bence herkes kendini kandırıyor. Şimdi siz bu yazıyı okuyanlar da; "Sana başka arkadaş mı yok?" diyeceksiniz. Sevgili bahanesi olmayanlar da gece dışarı çıkamayan, çıkabilenler de Taksim tarafına geçemeyen, geçebilenler de kısıtlı zamanı olan ya da ailesine yalan söyleyenlerden oluşuyor. Anlayacağınız benim yaş grubu yani 20-22 yaş arası, (aslında aynı dönemde okuduğum arkadaşlar benden en az 1 yaş büyük) kararsız, dengesiz, anlaşılmaz ve sorunlu. Genelleme yapmış olmayayım belki de bu benim şanssızlığım...

Bugün izlediğim film: '127 Saat'

2011-02-23T00:46:00.001+02:00

Birkaç haftadır vizyondaki filmleri takipteyim. Tesadüflerle dolu çok konuşulan aşk filmine de gittim ama en iyi yerli filmde bile bir yabancı filmdeki görselliği ve derinliği bulmak çok zor ne yazık ki. Blogumda film eleştirilerine pek vermiyordum ama hayatı sorgulamamızı sağlayan '127 Saat' adlı filmi yazmadan olmaz diye düşündüm.

Daha önce Slumdog Millionaire filmiyle en iyi yönetmen ödülü alan Danny Boyle'un yeni filmi 127 Hours, 18 şubatta ülkemizde vizyona girdi ve bugün filmi cinebonus sinemalarında izleme fırsatı yakaladım. Doğum günümde kazandığım 15 gün süreyle geçerli ücretsiz bilet hakkımı bu filmde kullandım. (Cinebonus'a çok teşekkürler.)

Yaşanmış bir hikayeden yola çıkarak yapılan filmin konusu şöyle; Aron Ralston ( James Franco) macera tutkunu bir dağcıdır. 2003 yılında Utah yakınlarında büyük bir kaya parçasına sağ eli sıkışır ve kahramanımız günlerce kayaların arasından kurtulma mücadelesi verir. Hayatı için bir çeşit tuzağa dönüşen bu olayda Aron, soğukkanlı olması gerekirken şoke edici bir çözüm yolu bulur ve zaten başka şansı da kalmamıştır.

Başroldeki James Franco, daha önce Spider Man 3 ve Milk filmlerinde oynamış. Diğer filmlerde dikkat etmemiştim ama bu filmde tek başına iyi bir oyunculuk sergiliyor. Yaşanmış bir hikayeden derlenmiş olması da ayrı bir güzellik katıyor filme. Salona girmeden önce yanıma su aldım. İzlerken nefessiz kalıp su içme arsuzu oluyor. Aron, can çekişirken sanki aynı acıyı izleyen de yaşıyor diyebilirim. Yalnız kaldığında kendi kendine röportaj yapması, el kamerasına kaydettiği görüntüler ve gördüğü halusilasyonlar sizi de o psikolojinin içine sokuyor... Flashbackler ile geçmişe dönülüyor ve Aron, basit ihmallerin nasıl pişmanlık yaratabileceğini anlıyor. İzlemeden önce sadece enkaz altı gibi görüntü ve ruh karartan bir atmosfer hayal etmiştim ama herşey dozundaydı bence.

Filmin temposu çok hızlı değil ve süresi 94 dk. Belli sahnelerde midesi bulanabileceklere ve kapalı yerde kalma korkusu olan (klostrofobik) kişilere 127 Saat'i tavsiye etmiyorum. Sade abartısız bir anlatımı var. Özellikle müzikler güzeldi. Film, en iyi erkek oyuncu, en iyi senaryo ve en iyi müzik dallarında altın küre adayı.
Fragmanını da koydum. İzleyin fikir edinin;)

En zor durum: Pot kırmak...

2011-02-19T02:01:00.000+02:00

"Hay dilim kopsaydı da söylemeseydim o lafı!" dediğimiz anlar olur ya , aniden gelen pişmanlık hissi ve o an yerin dibine geçme durumu... Biz buna "pot kırmak" diyoruz. Çoğu zaman istemeden yapılır ve bu eyleme "çam devirme" adı da verilir.

Yaşlıca bir kadını yanındaki ufak çocukla görünce "aa torununuz sanırım" deyip aslında kadının çocuğun annesi olduğunu öğrenmek bunlardan biri. Annem, bir keresinde karşı komşunun oğlunu "Sen bu sene okula yeni başladın değil mi?" diyip sevmişti. Sonradan annesi "Hayır. Orta 1'e geçti" cevabını verince durumu nasıl düzelttik bilmiyorum. Gerçekten çocuk daha ufak gösteriyordu. Örneğin yeni tanıştığın biriyle muhabbet edersin, laf döner dolaşır aileye gelir. Ben genelde anne ve baba konusunu açmaya çekinirim. Diyelim babamın iş durumunu söylüyorum ve tam söz sırası karşımdaki arkadaşa geldiğinde "benimki vefat etti" cevabını aldıktan sonra hemen konuyu çok alakasız bir yere taşır, lafı değiştiririm.

Bazen istemeden kulak misafiri olduğumuz gizli bilgileri sanki önemsizmiş gibi kalabalık ortamda pat diye söyleyerek birinin kalbini kırabiliriz. Dalgınlıkla da yanlış konuşabiliyor insan. Örneğin kalabalık bir grupla birlikte televizyonda magazin programı izlerken bir sanatçı için: "Amaan bu kadının da kaçıncı evliliği yani sürekli evlenip ayrılıyor" diye yorum yapmıştım. O gece TV izlediğimiz grubun içinde birden fazla evlilik geçiren biri olduğunu sonradan öğrendim. O an bana "Ne var yani insan anlaşamaz ayrılır" demişti kadın.

İstemeden bazı sözler söyleyince sözü geri almak kolay olmuyor. Zamanı geri çeviremeyiz ki. Söz ağızdan çıktı bir kere! Usta bir sürücünün virajda direksiyon hakimiyetini sağlaması gibi, insan abuk bir laf söyledikten sonra da durumu toparlayabilmeli. Kişi, pot kırdığını farketmeden konuşmaya devam ediyorsa artık çok geçtir. Lafı toparlasan bile durumu kurtaramazsın. Karşındakinin aniden değişen yüz ifadesine öylece bakakalırsın...

Son günlerin moda mekanı: Eelence

2011-02-13T17:45:00.006+02:00

Dün gece doğum günümü nerede kutlasak ve eğlensek diye düşünürken İstanbul gece hayatını harekete geçiren son günlerin çok konuşulan mekanı "eelence" aklımıza geldi.

İşletmeciliğini ünlü menajer Özgür Aras'ın yaptığı ve Pera Palas Otel'in tam karşısında bulunan mekan, bildiğiniz gibi kısa sürede en moda mekan haline geldi. Gazetelerde okuya okuya ve mekanın twitter hesabında ünlü misafirlerin orada olduğunu göre göre herkes gaza gelmişti bence. Öyle ki tüm gece, mekanın önünde uzun kuyruklar oluşmuştu. Biz saat 23:00'e doğru ablamla mekana gittiğimizde şanslı gruptandık ve erken gittiğimiz için içeri sorunsuz girdik. 5-6 kişilik grupsanız, erken gitseniz bile içeri alınmayabilirsiniz çünkü mekan çok dar ve belli saatten sonra ünlü değilseniz eelence'ye giremezsiniz. Giriş ücreti kişi başı 25 TL (1 içki dahil) ödedik.

Eelence'de sadece Türkçe pop var ve ağırlıklı olarak 90'lar çalıyor. Pop müziğin büyük ivme yakaladığı 90'lara geri dönüp; Burak Kut, İzel ve Of Aman Nalan nostaljisiyle coşabilir, Hande Yener'den "Yalanın Batsın" eşliğinde dans ederek o yılların sade altyapılı ve şimdilerde daha anlamlı şarkı sözlerine kalabalıkla birlikte eşlik edebilirsiniz. İlerleyen saatlerde günümüz pop şarkılarını da çalan Dj Mert Can'ın playlisti sürprizlerle dolu.

Tıkış tıkış mekanda eğlenemem diyorsanız eelence size göre değil. İğne atsanız yere düşmez. İçeride sürekli bir trafik var. Sürekli yürüyen birilerine yol vermek zorundasınız. Belki de kalabalık ve sıkışık olması burayı eğlenceli kılıyordur. Ortam samimi. Bir anda kendinizi ünlü bir yüzle karşılıklı dans ederken bulabilirsiniz.

Duvarları Yonca Evcimik, Ajda Pekkan ve Tarkan gibi pop müzikte devrim yapmış isimlerin fotoğrafları süslüyor. Mekanın patronu Özgür Aras, girişteki köşesinde arkadaşlarıyla eğleniyor ve ortamın nabzını tutuyor. Eelence'de hayranın olduğunuz şarkıcıyı ya da oyuncuyu görme ihtimaliniz çok yüksek tabi ki ama herkes müziğe kendini kaptırdığı için kimse kimseyi umursamıyor, hele bazen dans ederken aşırı kalabalıkta tanımadığınız insanlarla arkadaş gibi oluyorsunuz. Zaten mekan popüler olunca tanıdık birilerini görmek de kaçınılmaz oluyor. Biz daha girişte akrabamız kuzenlerden birini gördük. Hani sözleşip anlaşsak böyle denk gelemezdik.

Eelence Salı, Çarşamba, Perşembe, Cuma, Cumartesi günleri 23.30-04.00 arası açık. Türkçe şarkılar eşliğinde, çok büyük olmayan alanda tanıdık yüzler görmek ve kalabalıkla iç içe dans etmek isterseniz doğru adres "eelence".

Laf olsun torba dolsun...

2011-02-06T15:04:00.000+02:00

Karşımızdaki insana bir şey söylemeden önce bin kez düşünmeliyiz. Bazıları gereksiz konuşur ve saçmalar. Durup dururken lang diye konuşanlara ve söylenmemesi gereken şeyi pat diye söyleyenlere "dangalak" deniyor. Bize önemsiz gelen şeyler, söylediğimiz kişiyi belki de sinirlendiriyordur.

Cildi ile ilgili bir sorunu olduğunu bildiğin bir insana gidip "Aaa yanağında sivilce var!" dememelisin. Belki boş bulunup söylüyorsun ama karşındaki insanın kafasına takmak istemediği sorununu yüzüne vurarak adeta bundan zevk alıyorsun. Konu olsun diye laf arasında bu tarz cümleler sarf edenler bence çok düşüncesiz hareket ediyor. Yıllardır tanıdığım bir arkadaşım geçende konuşurken "Aaa senin alt dişlerin bozukmuş yeni farkettim!" diyor mesela. Başka bir konu konuşurken şak diye bunu söylemesi saçma değil mi? Alıngan biri değilim ama herkesin benim gibi düşünmesini bekliyorum. Sonra üstüne vazifeymiş gibi "Peki niye tedavi ettirmedin?" diyor. Aynı şekilde cilt sorunu olanlara karşı "Şu ilaç iyi geliyormuş, şu otu kaynatan çok yararını görmüş" gibi iyi niyetli gözüken yaklaşımlar sorunlu kişiye rahatsızlık veriyor olabilir. Sivilcesinden iltihap akmadığı ya da ağız kokusu seni rahatsız etmediği müddetçe o kişiyi uyarmamalısın bence.

Niye başkalarının durumuyla ilgileniriz ki? Herkes kendine baksın. Eleştriye açığım ama gereksiz laflara değil. Kimse halinden memnun değil, kimse de mükemmel değil zaten. Herkes ağzına geleni söylerse doğru olmaz.

Defne...

2011-02-03T01:25:00.002+02:00

Dünden beri laptopu kötü haberler görmek için açıyorum desem yeridir.

Dün sabah facebookta bir arkadaş muhasebe hocamızın vefat ettiği haberini paylaşmış. Günlerdir sadece muhasebe dersimizin final sonucunu öğrenememiştik nedeni de bu yüzdenmiş. Not çizelgemde TeacherHold yazan yer muhakkak dolacaktır ama hocamın yeri dolmaz:( Bu sabahki Defne Joy haberi de hiç inandırıcı gelmedi. Yakıştıramadık ona ölümü...

    Sabah facebooka girdim ve içinde Defne, ölüm vs. gibi kelimeler geçen bir kişisel ileti okudum. Bu ne şaka herhalde deyip google'a "Defne Joy" yazıp aradım ve üzücü ölüm haberiyle güne başladım. Bu haber tüm günümü etkisi altına aldı. Twitter'ı açtım trending topic, TV'yi açtım alt yazılar ve haberler, sokağa çıktım ve insanların bu haberi konuştuklarına kulak misafiri oldum. Her hafta Yok Böyle Dans'ta kıl payı elenmekten kurtuldu ve elendiği yani yarışmaya veda ettiği haftada, hayata veda etmesi tüm sevenlerinde şok etkisi yarattı.

   90'lı yıllar gençliği bilir. Benim çocukluğum yani:) Eskiden "Çat Kapı" adlı bir program vardı ve Defne, her hafta bir ünlünün evine girer, dolaplarını çekmecelerini karıştırırdı. Her pazar o programı izlediğimi hatırlarım. Benim annem de melez ve onun gibi saçları var. Bize ayrı sempatik gelirdi ve dans edeceği zaman acaba ne sürprizler yapacak diye merakla beklerdik. Yarışma süresince konuşmaları ve hareketlerini antipatik bulanlar ve "Elensin artık!" diyenler de olmuştu ama şu an herkes çok üzgün. Geride 2 yaşında çocuğu kaldı ve bu durum çok daha acı. Hayat dolu insanlar erken gidiyor ya dünyanın mutsuzlara kaldığını düşünüyorum ben de... Ölüm gerçeği yine tokat gibi çarptı yüzümüze. Gerisi boş...

Insomnia 70'ler Partisi İzlenimlerim...

2011-01-30T17:18:00.007+02:00

Beck’s desteğiyle gerçekleşen ve her serisi merakla beklenen INSOMNIA dönem konseptli partileri devam ediyor! Geçtiğimiz cumartesi akşamı (22.01.2011) The Hall’de serinin 2. bölümü olan 70’ler gecesi düzenlendi. Efes Pilsen Blog Yazarı olarak partiye davetliydim ve gece boyunca çok eğlendim, renkli izlenimler yakaladım. Hatırlarsınız iki ay önceki partide 60’ların asaletine kapılmıştım. Şimdi de 70’lerin cazibesine dayanamadım.

Dönemin disko çılgınlığını temsil eden kıyafetlerden söz etmeden olmaz. Pek hazırlıklı olmasam da girişteki aksesuar standı imdadıma yetişti ve kafama taktığım perukla bir anda dönemin afro saç stiline uydum:)

Beatles grubu üyesi John Lennon’la özdeşleşen küçük yuvarlak camlı gözlükler de tarzımı tamamladı.(bkz. soldaki fotoğrafta ben)

Eski yılları tüm detaylarıyla hissettiren partide Dj Murat Beşer, 70’lere ait unutulmaz hitleri çaldı. Abba, Bee Gees ve Boney M. gibi harika grupların altın çağını yaşadığı; Grease, Hair gibi kült müzikallerin ortaya çıktığı 70’ler, müzik alt yapısındaki sadelik, kalite ve özgünlükle günümüz müziğine fark atıyor bence.

Ünlü aktör Jack Nicholson'ın fotoğrafıyla kaplı olan duvarın önünde poz verdim:)

Girişteki görevlilerin dönemi yansıtan kıyafetleri göz alıcıydı:)

Gecede durmadan dans ettik. Romantik bir parça çalmaya başlarken (örneğin:Bésame mucho ) yapay yağmurla ıslanmamız ve sonrasında çalan başka bir şarkıda karlar içinde kalmamız gecenin sürprizlerindendi:)

Dönem kıyafetleri, güzel müzikler ve perdeye yansıyan sanatçı videolarıyla da birleşince o yıllar yeniden canlandı.

Dönem konseptinin yanında her partiye özel sürprizleriyle de ses getiren Insomnia’nın mesajı her zamanki gibi evrensel bir nitelik taşıyordu: Temelleri ilk kez 70’lerde atılmaya başlanan “Çevre Bilinci”. Girişteki stanttan alabildiğimiz can simidi şeklindeki kolyeler ve mekanın girişine parkedilen o yıllara ait bir araç güzel detaylardandı.

İlerleyen saatlerde mekandaki kalabalık daha da arttı ve partiden herkes dans etmekten yorgun düşmüş bir halde çok mutlu ayrıldı. Geçen yaz 80’ler partisine de gitmiş biri olarak bu 70’lerin kendine has apayrı bir havası olduğunu söyleyebilirim.

Çıkışta ertesi gün rahat bir uyku geçirmemiz için uyku bantları dağıtıldı. Eve dönerken kafamda 70’lerin eskimeyen dans hiti Bee Gees’ten Staying Alive çalmaya devam ediyordu:)

Siz de geçmiş yılların büyüsüne kapılmak müzik, sürpriz hediyeler ve görsel show’lar ile zamanda yolculuk etmek için bence ne giyeceğinizi şimdiden belirleyin ve önümüzdeki aylarda yapılacak Insomnia 80’ler partisinde yerinizi alın!

Emrivaki...

2011-01-19T02:40:00.001+02:00

Pazartesi acayip bir gündü. İlk final sınavı çıkışının yorgunluğuyla eve gitmek istedim. Kötü geçti diye falan değil hangi sınav olursa olsun en iyi geçen sınavımda bile detaylara takılıp kaçırdığım şeyleri düşünür sinirlenirim. Arkadaşlar bırakmadı zorla beni bir arabaya bindirdiler: "hadi gezelim karşıya geçelim" vs. dediler. Kızlardan biri çantasını unuttu diye kızın evine geri döndük. O arada ben de defterlerimi bırakma bahanesiyle bizim eve girdim. (Cüzdanını unutan arkadaş alt sokakta oturuyor.) Sonra hiçbir yere gitmek istemediğimi farkettim. Evin kapısına geldiler, zile bastılar. Zil takıldı durmadan çalmaya başladı. Ardından bizim köpek çılgınca havlama başladı. Komşulardan biri "ne oluyor?" diye dışarı çıktı. Apartman görevlisi arkadaşlarımın beni çağırdığını ve bu yüzden ısrarla zile bastıklarını komşuya anlatıyordu. O arada köpeğim Zeyna'yı elimden bırakınca korkusu olan kızlar bağırarak apartmanı terk etti.

Hala kedi-köpekten korkanlar var anlamış değilim ve bu beni çok güldürüyor. Arkadaşım kaçarken sanki bir canavarın elinden kurtulmaya çalışan çaresiz biri gibiydi. Halbuki Zeyna'nın tek terdi koku almak...

Bir yere gitmeme kararı almışsam gitmem. Gitmeyi hayal etmiş ya da planlamışsam muhakkak giderim. Huyum böyle. Ben bir programa karar verince onların başta söz verip sonradan gelemediği ve aniden beni ektikleri anlar çok oluyor ama ben hayır deyince kıyamet kopuyor nedense... Emrivaki yapılmasını sevmiyorum. Saatler geçmiş telefonum çalıyor. "Şu an x kafedeyiz etrafta şu ünlüler var..."
Etrafta ünlü olunca beni aramaları da komik oluyor hani ben paparazzi ya tanınmış biri varsa ben de olmalıyım orada:)

Asidi kaçmış, rengi gitmiş ve ısınmış bira gibiyim bugün. Dünden kalan, tadı kaçan, zorlanan ama kimseye yaranamayan... Dinlediğim ve dinlendiğim şarkı: ~~Le Trio Joubran - Masar~~

Sanal Alemin Merak Edilenleri | Pink Freud

2011-01-10T21:42:00.002+02:00

Haftanın merak edilen ismi: Pelin. Siz onu PinkFreud diye biliyorsunuz. O twitter’a yazdıklarıyla kendine özgü bir tarz yarattı ve binlerce takipçiye ulaştı. İlişkiler ve erkekler üzerine yaptığı eleştriler çok beğeniliyor. O aslında hayata dair her şeyi yazıyor.

Geçtiğimiz aylarda TRT Haber kanalındaki Sosyal Medya programına canlı telefon bağlantısıyla konuk oldu. Pink Freud o program sonrası düşüncelerini bloguna şöyle yazmış:

“Evde oturup kestane yerken birden televizyon programına bağlandım. Ne yapayım? Onun bunun arkasından konuşmak için açtığım Twitter hesabım aldı başını gitti… “

Kendisi röportaj teklifimi kırmadı ve tüm sorularımı içtenlikle yanıtladı.

-Nisan 2010’dan beri yazdığın bir de blogun var ama en başta seni twitter ile tanıdık. Twitter üyeliğin ne zaman başladı ve nasıl bu noktaya geldi? Yazdıklarının bu kadar ilgi görmesi seni şaşırttı mı?

Geçtiğimiz gün tam bir yıl oldu Twitter hesabımı açalı. Bana sürekli sorulan ama hala cevaplayamadığım, nasıl cevaplamam gerektiğini de bilemediğim bir soru "Nasıl böyle oldu?" Ben sadece yazıyorum çünkü, bunun bir formülü yok. İlk başta çok şaşırdım bu kadar takip eden olmasına. Eski hesabımda 6 ay yazmama rağmen sadece 95 takipçim vardı, şimdi bir günde o kadar artıyor neredeyse. İkisinde de aynı şeyleri yazıyordum. Merak çok büyük bir faktördü ilk başlarda, sonrasını bilemiyorum.

-Kimliğin gizli yazıyorsun. Peki ailen, sevgilin ya da arkadaşların seni twitter’da takip ediyor ve bu popülerliğini biliyor mu?

Kendimi gizleyeyim gibi bir niyetim yoktu. Üye olurken kendi resmimi koymamayı tercih ettim, bi anda insanlar kim bu gizemli kadın falan diye coştukça tırstım koymaya. Adım, işim, yaşım, okulum her şeyim gayet açık aslında. Daha ne bekliyor insanlar muhtardan sicil kaydı alıp onun resmini mi koyayım anlamadım ki.

Yakın arkadaşlarım ve ailem Twitter hesabımı biliyorlar. Çok da fazla arkadaşım yok zaten, olanlar da takip ediyorlar.

-Sanal dünyadaki popularite günlük hayatını etkiliyor mu? (İş hayatı, ruhsal kargaşa vs.)

Somut olarak hiçbir etkisi olmuyor. Soyut olarak ise artık kabullenmem gereken bir etkisi var. İnsanın oturduğu yerden bir anda 25 bin kişiye ulaşabilmesi çok büyük bir güç, bunu doğru kullanmak gerekiyor.

Geçen gün kargo şirketlerinden biriyle yaşadığım sorunu yazar yazmaz hemen maille ulaşıp binbir özür dilediler, halbuki üç gün telefonlarıma çıkmamışlardı. En somut olay bu herhalde. Onun dışında gayet bakkala ekmek almaya falan gidiyorum evde.

-Binlerce kişi, seni görmese de sesini duydu. TRT Haber’de Sosyal Medya adlı programa
telefonla bağlandıktan sonra nasıl tepkiler aldın?

Değişik bir deneyim oldu benim için o programa bağlanmak. Çalışmadığım yerden sordular, hoş çalıştığım bir yer de yoktu gerçi... Çok tatlısın falan diyen de oldu, sesindeki Frankofon etkisini hissettik diyen de oldu, Türkçeyi Fikirtepe'de mi öğrendin diyen de oldu. Normal ses işte herhangi bir tatlılığı ya da garipliği yok bana göre.

-Dizüstü edebiyat serisinden kitabın çıkacak. Kitabın adı: “Sorun Bende Değil Sende” Nasıl bir kitap? Kısaca bahseder misin?

Benim yazarken çok eğlendiğim bir kitap oldu. Ağlaya ağlaya bitirdiğim ilişkileri, kahkahalar atarak anlattım. Çok Aşk-ı Memnu havasında bir cümle olacak ama "Aşkı arayan bir aşk hikayesi" benim kitabım da. Her kadın gibi ben de çok sevdim, ben de terkedildim, ben de aldatıldım, ve en sonunda ben de terk ettim, bunları anlattım kitapta.

-Twitlerinde herkes kendinden bir şeyler buluyor. Kitabını okuyanlar da “aaa ben de bunu yaşamıştım” diyecek mi?

Kesinlikle diyecekler, demeliler. Milyonlarca adam içerisinde o kadar öküzlerini bir tek ben buluyor olamam.

-Kadınlar özellikle okumalı bu kitabı diyorlar. Peki biz erkekler neden okumalıyız?

Onlara son derece normal gelen şeylerin bir kadına ne kadar büyük sorunlar yarattığını görmek için okumalılar. Kadın ve erkek beyni çok farklı çalışıyor, bu farklılığı çok net bir şekilde görebilirler kitapta. Bizim tarafımızdan bakmak için okuyabilirler, kendilerine tuttuğum bir ayna olarak görebilirler bu kitabı. Allah aşkına insan sevgilisini kurban bayramında mezbahaya götürür mü? Benimki götürdü işte. Böyle densizlikler yapmamaları için alıp okusunlar lütfen.

-Son olarak seni takip edenlere ne söylemek istersin? Röportaj konuğum olduğun için
teşekkürler.

Ben teşekkür ederim.

Valla ne söyleyeyim yerlere çorapsız basmasınlar.

■ http://twitter.com/pinkfreud

■ http://gayetkendimdeyim.blogspot.com/

Anneanne Televizyonu...

2011-01-09T14:20:00.006+02:00

Haftasonlarındaki durağım bu aralar ne parti, ne de özel bir gezi, varsa yoksa anneanne evi. Hafta içi okulla alakalı programlar yüzünden görüşemediğimiz için haftasonlarımı anneanne evi ziyaretine ayırıyorum...

Anneanneme hafta içi uğrarsam, televizyonda aynı anda farklı kanallarda üç ayrı izdivaç programının olduğu saate denk geliyorum ve hepsini zaplıyorum. Bazen açıp gülüyorum. Bir keresinde Sabahın Seda'sı programına denk geldim. Altta yazı geçiyor: İşte Türkiye'nin merak ettiği boşanma! Neden ayrıldılar? Bebeğini mi düşürdü? Ayrılan çift ilk kez canlı yayınımızda bir araya geliyor ve gerçekler ortaya çıkıyor. Az Sonra...

Sanki tek derdimiz bu çiftin boşanması, hani ülkede başka sorun kalmadı. Seda'nın mimiklere bakıyorum. Usta bir dedektif gibi: "Evet şimdi geçmişe dönelim. Geçen programda ne dediydiniz? Girelim VTR'yi." diyor ve bize karı-koca arası tartışma nasıl olmalı konusunda güzel dersler veriyor. Kavgaya adamın annesi yani kaynana da karışınca zaplıyorum hemen.

Sonra anneannem geliyor. Yemek yiyoruz. Yemeğim bittiği an meyve servisini başlatıyor. "Yok yiyemem" diyorum ceviz vs. çerezler geliyor. En son dolabındaki puding, çikolata vb. şeyleri getirmeye başlayınca "Anneanne sen böyle şeyler yeme sağlıklı değil" diyorum ve zorla cebime soktuğu yiyecekleri evde çikolata krizi yaşama ihtimalime karşılık alıyorum.

Yemek konusu dışında bana her zamanki gibi okulumu sordu, aile içi gelişmeleri yokladı, dizileri konuştuk, haberleri tartıştık. Öyle bir geçer zaman ki ve Fatmagül gibi dizileri, hikayesinde sinir bozucu olaylar silsilesi var diye izlemediğini öğrendim. Papatyam ve Çocuklar Duymasın gibi neşeli dizileri tercih ediyor. Muhteşem Yüzyıl'ı ve haremdeki raks sahnelerini beğenmiş. O esnada gazetedeki "Diziye hükümet engeli" başlığı dikkatimi çekiyor ve dizinin akıbeti konusunda şüphem oluşuyor. Reytingler tavanmış ama o ayrı konu:)

Şüphe dedim de aklıma geldi ya "şüphe" dizisi kadar kasıntı bir dizi olamaz. Zengin bir yaşantı anlatıyorlar diye ferrarisine iddiaya giren genç kız ve çikolata masajı yaptıran kadın gibi örnekler sunmuşlar bizlere.

Sonsuza dek çocuk olarak kalacağımız yerler anneanne evleri... Evden çıktığımda camdan bana el sallar ben de ona karşılık veririm. Yine öyle oldu...

Hayat sorunları dışında medya dünyasını da masaya yatırdığım bir yer anneannemin evi. Bu yazımda onu anlatmak istedim.

Yeni yıla nasıl girdim? 2011'imin ilk yazısı...

2011-01-01T22:09:00.008+02:00

2011'e arkadaşlarla beraber Ortaköy Princess Otel'de Demet Akalın dinleyerek girdik. Saat 23:00'de sahneye çıkması beklenen Akalın, 00:00'a doğru sahne aldı ve saat 02:00'ye yaklaşırken sahneden indi.

Aynı otelde üst katta Dj Hüseyin Karadayı performansı da olduğundan kapı girişlerinde uzun kuyruklar oluşmuştu. Tabi Demet Akalın dinlemeye gelenler çok fazlaydı. Locada olmamız iyiydi ama biraz arka taraflardaydık. Limitsiz olarak bilinen içkiler masada yer alan 3 şişe viskiden ibaretti. Sahneyi fotoğraflama bahanesiyle ön taraflara geçtim. Saat 00:00'a yaklaşırken dinleyiciler zaten kafayı bulduğu için o an ne çalsa herkes oynayacak durumdaydı. Birkaç kere Evli, Mutlu, Çocuklu ve Tecrübe adlı parçalarını söyleyen Akalın'a dansçılarının dışında elifnağme programıyla ünlenen ve şimdilerde albüm çıkaran Elif Güvendik de eşlik etti. İkisi "Gel gel sarışınım" parçasını birlikte seslendirdi.

Demet Akalın popüler parçalarının dışında İbrahim Tatlıses'ten "ben her gece sarhoşum..." ve "mavi mavi" gibi parçaları da seslendirdi. Bir ara "caney caney caney...meydaney...", "güzeller içinden bir seni seçtim, kalbimi sana verdim" tarzı parçalara geçiş yaptı. Arada kostüm değiştirdi. O esnada vokalisti söylüyordu. Ben daha büyük bir şov beklerdim. Her yerde "listelerde 1 numarayım, starım" diyen ve iddialı açıklamalarıyla sürekli gündemde olan Akalın'ın yeni yıl sahnesi bana yetersiz geldi açıkçası. Aynı gece birkaç ortama geçecek lükse sahip olmadığımdan bu programla yetineyim dedim. Diğer arkadaşlar Dj performans için üst kata bakmaya gittiler, bir arkadaş midye yemeye gitti, ben de eve dönmeyi tercih ettim. Hatta alkolün etkisiyle Ortaköy'den Beşiktaş'a doğru bir süre yürüdüğümü hatırlıyorum. Yolda herkes çapraz adımlar atıyordu. İnsanların o saatlerde kayan gözlerini ve dalgın hareketlerini izlemek çok eğlenceli.

Demet Akalın'ın seveni de çok sevmeyeni de... Bu onu ilk izleyişim değil. Daha önce üniversite festivalinde ve çok eskiden yazlık semtteki halk konserinde de kendisini izleme fırsatı bulmuştum. O yıllarda daha mütevaziydi ve söylediği hit parça sayısı daha azdı. Şimdi kendi tarzını oturttu, kazanç ağını genişletti ve belli bir yere geldi. Umarım sektörde kalıcı olur ve her sahnesine ilk günkü heyecanıyla çıkar. Dün geceki programı alelaceleydi, "hadi oyna, zıpla işte geldi yeniyıl!" modunda başladı ve çabucak bitti. Bir yılı böyle karşıladım. Umarım Demet bana uğur getirir:)

2011'de herşey gönlünüzce olsun!

NOT: Verdiğimiz kişi başı fiyat= Suada'da limitsiz balık+fasıl+oryantal ile eşdeğer. Beklentimiz o yüzden yüksekti.

Hayrettin ile kuliste çok özel röportaj (21.12.2010)

2010-12-30T19:16:00.005+02:00

Hayrettin Karaoğuz. Onu, çoğumuz “Kızsız Adam” adlı kısa filmle tanıdık. Issız Adam filmini ti'ye aldığı video internette tıklanma rekorları kırmıştı. Ardından reklam ve sinema filmleri geldi. Şimdi Star TV’de yaptığı kendi adını taşıyan şov programı ile dikkat çekiyor.

Doğuş Üniversitesi'ne söyleşiye gelen Hayrettin, Star TV’deki şov programı için hazırladığı çeşitli komik videoları bize izletti, ardından programla ilgili yorumlarımızı aldı. Yaşadığı olaylardan örnekler verdi, herkesi güldürdü. Hayrettin bir ara aniden sahneden indi ve gelen bir soru üzerine biz seyirciler arasına daldı. Yapılan tezahüratlara dayanamadı ve gitmeden önce bizlere meşhur apaçi dansını bile sergiledi.

Keyifli söyleşi sonunda kulise geçtik. Üniversite dergisine hazırlayacağım ilk röportaj olacağı için heyecanlıydım fakat Hayrettin samimiyeti, rahatlığı ve esprileriyle işimi kolaylaştırdı. Hayrettin ile bugünlere gelişi ve internetin kullanımı üzerine konuştuk.

-Bulunduğun konumu nasıl değerlendiriyorsun? Hayal ettiğin yerde misin?

Hayal ettiğim yerde değilim açıkçası. Bence daha yolun başındayım. “Kızsız Adam” kısa film, reklamlar, sinema filmi… Tüm bunlar, hayallerimin alt yapısını oluşturuyor aslında. Asfalt dökme gibi. Hayal ettiğim yolu yapıyorum diyelim. Şimdi yaptığım şov programıyla o yolun en başındayım. Kafamda bazı projeler var.

-Kadir Has Üniversitesi’nde reklamcılık okumuşsun. Üniversiteye hazırlanış sürecinden bahseder misin?

Üniversiteye hazırlanırken tam 4 sene dersaneye gittim ama o seneler bana çok şey kazandırdı. Annemler benim hep işletme, iktisat, bankacılık gibi bölümlere girmemi istedi. İstemedim çünkü benim yapacağım işler değildi onlar. Dersane dönemimde telefonla bile film çekerdim. Windows movie maker diye bir program var, o basit programla yaptığım videoları düzenlerdim. Projeksiyonla film oynatırdım perdede. Annem bir gün “Ne yapıyor bu çocuk?” diyerek dersaneyi ziyaret etti. Onlar baştan beri reklamcılık okumak istediğimi bilmelerine rağmen sabah 9:00 akşam 8:00 memur tipi iş hayatına katılmam konusunda biraz ısrarcıydılar.

-Oyunculuk yönünüz nasıl ortaya çıktı?

Oyunculuk yapayım diye düşünmedim. İçten gelen birşey işte senin yazarlığı gibi... Tamamen akışına bıraktığım için bazı şeyleri böyle oldu. Hiçbir sektörel girişimim de olmadı. Reklamcılığı araç olarak kullandım. Çünkü yaratıcılığın içinde mizah da vardır. 2-3 sene reklam yazarlığı yaptım. Orada da normal sunum yapmak yerine müşteriye olayı canlandırarak anlatırdım.

-İnternette çok tıklanan “Kızsız Adam” filmi sana birçok kapı açtı diyebilir miyiz?

Film, seyrettik üzerine espriler ürettik. Severiz biz arkadaşlarla gördüğümüz olayları ti’ye almayı. Ünlü olmak için değil. Zaten o kavramı hiç sevmiyorum onun da içi boşaltıldı. İnsanlar bizi konuşsun diye de değil. Issız Adam’ı izledik. Sonra filme bir kez daha gittik. Bu sefer filmi izlerken elimizde kağıt kalemlerle not aldık. Hatta kaçak yolla salona minik kamera soktuk gizlice detayları çektik ve sonra kendi filmimiz oluştu.

-Ünlü yönetmen Çağan Irmak sizi arayıp tebrik etmiş, öyle mi?

Seyretmiş aradı. Bize internetten mesaj attı önce “Gülmekten yere yattım” falan diye. Issız Adam’ın dünya prömiyerine çıkacaktı. Gitmeden bizim ofisimize geldi ve 2-3 saat boyunca muhabbet ettik.

TWİTTER SAÇMA GELİYOR.

-İnternet günümüzde her konuda etkili bir araç oldu. Twitter, facebook gibi sosyal ağlara üyeliğin var mı? Sence biz gençler interneti yeteri kadar doğru kullanıyor muyuz?

Ben doğru kullananlardan hissediyorum kendimi aynı senin gibi. Sadece facebook’a girerek ‘bugün kimler mesaj atmış?’, ‘beğendiğim kız ne yapmış?’ ya da ‘kişisel durumumu ilişkide göstersem ne olur?’ düşüncelerine pek dalmadığım için ben doğru kullananlardanım. Twitter üyeliğim var. Sadece başkaları almasın diye açtığım boş bir hesap var. Twitterı da anlamıyorum. Nerede olduğunu falan yazıyormuşsun galiba.

-140 karakterle düşüncelerini anlatabiliyorsun twitter sayesinde.

Özel hayat kalmadı! ‘Şu an ne yapıyorum?’ diye her anı ortaya dökmek garip.

-Twitter’da 1000’lerce takipçiye ulaşan ve yazdıklarıyla dikkat çekenler hakkında ne düşünüyorsun?

Bu bahsettiğin tarz işte doğru kullanım! Başkaları hakkında art niyetli şeyler yazmak ya da şu an wc’deyim …. -off the record- noktasına gelecek kadar abartmak kötü kullanımdır.

İNSANLARLA İLETİŞİMİM İYİ

-Geçen ocak ayında “Gelecekten Bir Gün” adlı filmde başrol oynadınız. Önümüzdeki dönemde başka sinema ya da dizi projeleriniz olacak mı?
Şu an odaklandığım şov programım var. Tüm tekliflere açığım fakat öncelikle kendi projelerime açığım. Kendi kafamdakileri yapmak istiyorum.

-Komik bir mizaca sahip olmak günlük hayatınızda sıkıntı yarattı mı hiç?

Günlük hayatımda komik olduğumu düşünmüyorum. Sadece insanlarla iletişimimin iyi olduğunu biliyorum. Bu çok ince bir ayrıntı. Demin tiyatro salonunda yaptığımız söyleşide gördüğümüz gibi komedinin o iyi iletişimden doğduğunu düşünüyorum.

-İdolüm dediğiniz ya da beğendiğiniz oyuncular kimler?

Haluk Bilginer ve Şener Şen’in oyunculuğunu çok beğeniyorum. Yurt dışından televizyon programı olarak en örnek aldığım isimler: Conan O’Brien ve Jay Leno. Kendilerini özgürce ifade edebiliyorlar ve farklı bir kesime hitap ediyorlar. Onların mizah anlayışını seviyorum.

-Üniversite yıllarında birçok oyunda rol aldın ve 2007 senesinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür A.Ş. tarafından sana En İyi Erkek Oyuncu Ödülü verildi. Oyunculuğa yeteneği olduğunu düşünen gençlere ne tavsiye edersin?

Ben tiyatro kulübündeyken kantinde boş boş oturan arkadaşlarım vardı. Kantinde oturanlara boş demiyorum ama hem kantinde olup hem boş olunca, boş arkadaş deniyor. Onlar bana sürekli “Sen ne zaman bir dizide oynayacaksın?” diyordu. O kafada olmadıkları sürece kendilerini çok iyi ifade edebileceklerini düşünüyorum.

-Röportaj konuğum olduğun için teşekkürler.

Ben teşekkür ederim.

Bu röportajın tamamı yayına hazırlanan Doğuş BÜLTEN dergisi'nde yer alacak.

2010 Hatıraları...

2010-12-29T02:28:00.000+02:00

Aralık yarılandı, yeni yıla az kaldı...

2010-12-17T01:34:00.001+02:00

Twitter'da Gülben Ergen ve Demet Akalın gibi popüler üyeleri takip ederken hepsinin de evlerinde çam ağacı süslerkenki anı paylaşmalarını ortak bir amaç gibi gördüklerini farkedip bu yazıyı yazmaya karar verdim:) Onlar gibi süsünü takacağım dev bir çamım bile olmasa da blogger olarak geçen yılın muhasebesini yapmalıydım elbet.

2011'e az kaldı ama etrafta "Yeni yıla şurada gireceğiz, şöyle yapacağız..." diyen pek kişi yok neyse ki...

Üniversiteye gelene kadar neredeyse her yıl evde aileyle yemek sofrası sonrası, çerezli, cipsli, kolalı sehpamda özensiz yılbaşı programlı ulusal kanalları izleyerek yeni yıla girdim. Elimde maytapla geriye sayıp uykuya daldım.

Uykuya dalmadan önce 31 Aralık akşamı saat 00:00'a yaklaşırken tüm bir yılla yüzleşme fırsatı bulacağımız kesin. Neler yaptım?, neleri yapamadım?, büyüklerimizin "Ömrümüzden bir yıl daha gitti, ahh yaşlanıyoruz zaman akıyor" geyikleri, hedefler, idealler, güzel dilekler... Hepsi o gece zihnimizi karıştıracak.

Yıla nasıl girersen tüm yılın öyle geçermiş inancı saçma gelirdi. Son 2 yıldır arkadaşlarımla dışarıda yeni yılı karşılamam ve gerçekten tüm sene pek evde bulunmamam, etkinlikten etkinliğe koşmam bu saçma inancı doğrular nitelikte:)

Henüz geçmemiş yılın kısa etkinlik özeti:

Efes Pilsen kurumsal blog yazarlığı görevim sayesinde bu senem pek bir yoğun geçti. Blues festivali turnesinin doğu ayağında Antep ve Diyarbakır'ı görmüş oldum. Konserleri kaçırmadan izlemek ve ekiple, sanatçılarla konaklamak, turne otobüsüyle yolculuk etmek ilginç bir deneyimdi. World Cup maçlarına Ankara'ya gittim. 2010 yazını festivallerle karşılamıştım. Kış aylarını konseptli partilere ve lansmanlara katılarak geçirdim. Blogun faydası; film şeridi gibi yazı arşivimden tüm olaylara bakmak. Okurken o anları yeniden yaşıyorum. Özellikle demin festival günlüğüme bakınca o coşkuyu hissettim tekrar. Dolu dolu günler geçmiş ne mutlu bana diyorum:)Yaz gelse de yine festival günleri gelse keşke...

Tabi ki sırf marka etkinlikleri değil 2009'dan beri hazırladığım ünlü isimlerle röportaj köşeme yıl boyunca ara ara devam ettim. 2011'de de etkinlikler tam gaz devam edecek gibi gözüküyor. Bu arada size son dakika haberi. Artık okuduğum üniversitenin aylık dergisine de yazacağım ve söyleşi için gelen ünlülerle bana röportaj yaptıracaklar. Sürprizlere hazır olun!

Sanal Alemin Merak Edilenleri | ceriLevis

2010-12-08T02:34:00.001+02:00

Twitter’da gündemdeki olaylara, popüler kültüre ve günlük hayata dair dikkat çekici, esprili yorumlar yapan ve çok takip edilen biri: ceriLevis! O artık fenomen bir isim. 16.000’i aşan takipçi sayısı her geçen gün artıyor. Gerçek adıyla: Ömür Özdemir. Komik şeyler yazıyor ve sıkıntılı geçen dönemlerini atlatmasında twitter'ın önemli payı olduğunu söylüyor. Pek çok kişi ona röportaj teklifi götürmüş ama o sadece Rahat Yazar'a konuştu.

- Neden Ceri Levis ismi?

Jerry Lewis çok sevdiğim bir aktör, çok başarılı, şahsına münhasır bir komedyen. Gönül isterdi tam ismini kullanmayı ama daha önce twitter'da o isim alındığı için bu mümkün olmadı...

-Twitter'da yazdıklarının bu kadar ilgi görmesini neye bağlıyorsun?
Bağlamıyorum hiçbir şeye, ne biliyim... İnsanların aklından geçenleri mi yazıyorum, bilmem ki...

-Aile ve arkadaş çevren twitter’la gelen popülerliğin hakkında ne düşünüyor?
Pek umurlarında değil, ailede çok önemsenen bir durum değil açıkçası.

-Bu popülerlik yani binlerce kişinin yazdıklarının takipçisi olması seni ve duygu durumunu nasıl etkiledi?

Evet hoş bir şey yazdıklarımın beğenilmesi, keyif veriyor, genel anlamda duygu durumuma pozitif tezahür ediyor ama bazen negatif bir ruh halini de beraberinde getirebiliyor...

-Ağırlıklı olarak gündeme dair espriyle karışık yorumlar yazıyorsun. Çekindiğin ya da şunları asla twitleyemem dediğin konular var mı?

İnsanların manevi duygularını rencide edebilecek şeyler asla yazmam, çekindiğim başka bir konu yok...

-Bazı ünlüler hakkında çok sık twit giriyorsun. Özellikle Demet Akalın, Ömür Gedik vs. Onlardan tepki geldi mi?

Çok sık twit girmiyorum onlarla ilgili aslında. Onlar hakkında yazdıklarım daha fazla dikkat çekiyor sadece. Olumsuz bir tepki gelmedi...

-Geçtiğimiz haftalarda TRT Haber kanalındaki Sosyal Medya adlı programın canlı yayın konuğuydun. Televizyonda seni ilk kez gören takipçilerinin yorumu nasıl oldu?
Yorumlar çok olumluydu. Heyecanlı diyenler çok oldu ama orada olmak kolay değil, kendini ilk kez deşifre ediyorsun ve canlı yayındasın. Heyecan olması gayet doğaldı bence.

-Mizah yeteneğin var. Kitap yazmak ya da blog vs. açmak gibi düşüncelerin var mı?
Yoo asla kitap yazmak gibi bir hayalim yok, o konuda başarılı olabileceğimi sanmıyorum...

-Boş zamanlarında neler yaparsın? Hobilerin?
Tiyatroları takip etmeye çalışıyorum, iyi bir televizyon izleyicisiyim. Futbolla ilgileniyorum. Futbol hakemliği kursum başlıyor mesela :) Ciddiyim...

-İleriki hedeflerin ve hayallerin neler?
Turkmax kanalında yayınlanan "heberler" adlı programda metin yazarıyım. Yakında başka bir tv projesi de olacak, medya ile ilgili işler yapmak istiyorum. Kendimce var tabii bazı hayallerim. Bana kalsın ama.

-Sosyal medya, bu ara altın çağını yaşıyor diyebiliriz. Sence twitter’a ilgi azalır mı?

Tabii ki azalacak, yeni bir şey çıkacak, insanlar biraz da oraya takılacaklar, sonra başka bir şey, böyle sürüp gidecek...

-Son olarak seni takip edenlere ne söylemek istersin?

Aslında şunu söyleyebilirim ; çok kötü günler geçirdim, çok keyifsizdim, başıma çok kötü şeyler geldi...

Hiç farkında değillerdi ve ucundan kıyısından da olsa o günleri atlatırken bana yardımcı oldular...

Hepsine çok teşekkür ederim.

- Röportaj teklifimi kabul ettiğin için teşekkürler.

Ben teşekkür ederim, sağolunuz.

Takip etmek isteyenler için adres: http://twitter.com/ceriLevis

Twitlerinden Seçmeler:

■ ö.gedik 'evlenirsem düğünü hayvan barınagında yapacağım' diye twitlemiş..illa marjinal olayım diyorsan balayını da orda yap, görelim ömürcüm

■ d.akalın 'Başbakanımızın çılgın projesini merak ettim' diye twitlemiş..ben sana söyleyeyim o çılgınlığı demetcim; seni kültür bakanı yapacak

■ slm ben s.sarıkabadayı...hedef kelimem 'taburcu'... unutmam o kokunu BURCU BURCU, sen gelmeden olamam ki TABURCU...yine başardım, iyi günler

■ slm,ben ayşe özyılmazel; suşiyi orda ye, tortelliniyi burda ye, latteyi orda iç, eğlenmeye de aha şuraya git...bugünkü yazım bu..iyi geceler

■A.Rıza Bey'in felç olduğu, Fatmagül'e tecavüz edildiği dizileri yapan Ay yapım'dan yeni bi dizi 'Mutluluk da bi yere kadar Polyanna' YAKINDA

■ Twitter'a yeni başlayanlar..! O.Wilde bitti...Mevlana bitti...Shakespare bitti...elimizde kala kala Nihat Doğan aforizmaları kaldı...üzgünüm

Blog sahnemden kimler geçti? (Video)

2010-12-04T02:52:00.001+02:00

Yeni sezon öncesinde, Rahat Yazar'ın blog sahnesinde bugüne kadar hangi popüler isimler yer aldı? Hatırlayalım.

NOT: "Sanal Alemin Merak Edilenleri" konulu yazı dizim söz verdiğim gibi devam edecek. Yeni röportaj konuğum bu ara çok yoğun olduğundan bana salı günü için randevu verdi.

Sanal Alemin Merak Edilenleri | Mrs Baros

2010-11-27T14:32:00.001+02:00

Bundan böyle her hafta sonunda internette dikkat çeken ve merak uyandıran isimleri sizler için araştıracak ve onlarla mini röportajlar yapacağım.

Blog yazmak ve ilgi çekmek...

Twitter'da binlerce takipçiyi nasıl kazanıyorlar?

İnternette ne kadar zaman harcıyorlar?

Bloglarda yazan olaylar ne kadar gerçek?

Tüm bu soruların cevaplarına birlikte ulaşacağız. İlginç olacağını düşündüğüm yazı dizime başlıyorum.

Haftanın merak edilen ismi: Mrs Baros nickli gizemli kız, gerçek adıyla Gülşah Özyılmaz. O bir internet celebrity’si! The Cupcake Parade adlı blogunu ve fotoğraflarını ilk gördüğümde kendisinin tamamen fake olduğunu zannetmiş fakat takipçi sayısına baktığımda şaşırmıştım. Şimdilerde 5000 küsür takipçisiyle twitterda ilgi çekiyor. Blogunda ve facebook hayran sayfasında ise 1000’e yakın takipçisi var. Tumblr sayfasında paylaştığı şarkılardan da güzel bir müzik zevki olduğunu anlıyoruz.

Peki kim bu kız? Nasıl bu kadar popüler oldu? En önemlisi Okuyan Us Yayınevi’nin Dizüstü Edebiyat Serisi’nde yer alacak olması. Yani onun da yakında kitabı çıkacak! Biliyorsunuz yayınevinin blog yazarları ile anlaştıktan sonra ilk çıkardığı kitap “PuCCa Günlük” adeta bir fenomen oldu. Hatta Cem Yılmaz’ın o kitabı senaryolaştırıp film yapacağı söyleniyor.

Mrs Baros, blog yazarlığını ve kendisi hakkında bilinmeyenleri ilk kez RAHATYAZAR’a anlattı.

-Hakkında birçok iddia var. Ekşi sözlükte bile Mrs. Baros başlığı altında senden bahsedilmiş. Bu iddiaların doğruluk derecesi ne? Gerçekten asosyal ve hayal aleminde gezen biri misin?

Adı üstünde bunlar sadece "iddia".

Mesela geçen sene biri hakkımda bloguna yazmıştı “Bu kız kendi kendine soru sorup yanıtlıyor” diye. Ona çok gülmüştüm. Yazının devamına baktığımda bana gelen soru-cevap şeklindeki bir mimi sayfasına koyduğunu gördüm. Kısacası birçoğunda art niyet var. Masumane şekilde diğer bloggerlardan gelen bir ‘mim’ bile nerelere çekiliyor, siz düşünün gerisini.

Gerçek hayatta sizi tanımayıp, sadece internette denk gelen insanlar sizi nasıl görmek istiyorsa öyle görür. Bu olumlu şeyler için de geçerli, olumsuz şeyler için de.

Hakkımda çeşitli iddialarda bulunan insanlar ile yolda karşılaşsam ne onlar beni tanır, ne de ben onları. Dolayısıyla bunlar önemsenecek şeyler değil benim için.

Seviyeli eleştiriler önemli, dedikodu ile harmanlanan iddialar değil.

-3 kelime ile kendini anlat.

Üşengeç, obur ve yine üşengeç!

-Gerçek adını biliyoruz. Mrs Baros nickini niye tercih ettin?

Ah aslında bunun hikayesi gerçekten çok saçma. Milan Baros’un Galatasaray’a geldiği dönemde arkadaşlarımla O’nun hakkında yaptığımız espriler ve şakalar sonrası ‘ben bunu nick yapayım kendime hehe’ dedim ve öyle kaldı. Zamanla da üstüme yapıştığı için değiştiremedim.

-Ne kadar süredir blog yazıyorsun?

Blog yazmaya 2 sene önce başladım. Şunu belirtmeden geçmeyeyim; yazı yazmaya ilk blog sayfamla başlamadım, öncesi var.

-Yazıların kısa ve net. Çoğu eleştiri tarzında. Pek fazla özel hayatını anlatmama nedenin kimliğini gizlemiyor olman mı?

Yazılarımda kendimle ve çevremdeki insanlar hakkında çok fazla şey var. Bunun fark edilmemesinin sebebi günlük tadında yazmıyor oluşum. Yoksa elbette kendimle ilgili şeylerden fazlasıyla bahsediyorum, dikkatli okumak lazım. İnsanlar apaçık “şunu yaptım” “bununlaydım” tarzı yazılara alıştığı için benimki pek fark edilmiyor sanırım.

-Bloguna kendi fotoğraflarını koyduktan sonra takipçilerinin arttığı söyleniyor. Bu kadar çok kişi sence niye seni takip ediyor?

Aman Tanrım cidden böyle söyleyen mi var? Fotoğraf-lar derken, avatarımda bulunan fotoğrafım var blogumda oldum olası. Twitterdaki de aynı, farklı fotoğraflar kullanmıyorum yazı yazdığım sitelerde.

Benim yazdığım şeyler herkesin aklında olup, yaşadığı veya gördüğü şeyler aslında. Sıradanlığı yansıtıyorum bir nevi. İnsanlar bunu gördüğü için takip ediyor diye düşünüyorum.

-Boş zamanlarında blog yazma dışındaki hobilerin neler?

Buna hobi denir mi denmez mi bilemem ama abartılı şekilde film izliyorum. Evden çıkmadığım süre içerisinde gün boyu bıkmadan bir şeyler izleme gibi anormal bir alışkanlığım var.

-İnternetteki popülerliğinin gerçek hayatta sana olumlu ya da olumsuz etkileri oluyor mu? Facebookta senin fotoğraflarını kullanarak sahte hesap açanlar var benim bildiğim.

Öncelikle belirtmeliyim ki ben popüler olduğumu düşünmüyorum. Popülerliğin tanımı benim için takipçi sayısı değil, bu çok itici geliyor gözüme.

Facebook ve benzeri arkadaşlık sitelerinde benim kimliğimle profil açanlar oluyor ama bu herkesin başına gelebilen bir şey zaten, çevremde bundan şikayet eden çok kişi var.

Gerçek hayatta bu ‘popülerite’ olarak adlandırdığınız şeyin bana hiçbir etkisi yok. Başıma gelebilen tek olumsuz şey yeni bir arkadaş grubuna katıldığımda, aralarında illa ki herhangi bir yazımı okumuş veya yazdığım şeylere önceden denk gelmiş insanların olması. Ben karşımdaki kişiyi 0’dan tanımaya başlarken onlar benim birçok şeyimi bilmiş oluyor.

-Sonuç olarak sosyal ağlar sana ne kazandırdı dersem hangisini seçersin?

a)İş

b)Aşk

c)Arkadaş

d)Popülerlik

e)Hepsi

c)Arkadaş.

-Yakında kitabın raflardaki yerini alacak. Dizüstü Edebiyat ekibindesin. Ne söylemek istersin? Heyecanlı mısın?

Hemen düzelteyim, benim kitabımın çıkmasına daha var. Benden önce kitabı çıkacak 2-3 isim var şu an. Dizüstü Edebiyat ekibine son katılan kişi benim. Fazlasıyla heyecanlıyım elbette.

-Gelecekte kendini nerede görüyorsun?

Ben yazı yazmaya devam etmek istiyorum. İstediğim meslek de bu yönde zaten.

-"Sanal Alemin Merak Edilenleri" yazı dizime konuk olduğun için teşekkürler.

Ben teşekkür ederim.

Bomonti 45'likler Partisi @ Babylon

2010-11-24T19:01:00.005+02:00

Bomonti sponsorluğunda “Tarihe Meydan Okuyan 45’likler” adlı parti serisinin ilki cumartesi akşamı (20.11.2010) Babylon’da gerçekleştirildi.

Ben de her zamanki gibi Efes Pilsen Kurumsal Blog Yazarı olarak oradaydım. Marka için yazmaya başlamadan önce her bira markasına ait bu kadar çok özel etkinlik olduğunu ve hepsine dahil edileceğimi tahmin edemezdim tabi:) Şimdi neredeyse her partiye ve tanıtıma davet ediliyor olmak benzersiz bir ayrıcalık!

Partide Naim Dilmener’in çaldığı Türkçe şarkılar ve Sarp Dakni’nin çaldığı yabancı parçalar adeta geçmişin ruhunu günümüze taşıdı.

Usta sanatçı Erol Büyükburç canlı performansıyla geceye renk kattı. Herkes onu hayranlıkla izledi ve şarkılarına eşlik etti..

Ajda Pekkan, Nilüfer, Sezen Aksu ve daha birçok sanatçının eskimeyen hitlerini dinledik. Şarkılar çalarken sahne üstündeki perdede sanatçıların eski 45'lik albüm kapakları ve siyah beyaz Türk filmleri gösteriliyordu. O yıllardaki şarkı sözleri de daha bir anlamlı ve özenliymiş sanki. Şimdi birbirine benzer dolu popüler şarkı var ve eskiler daha çok seviliyor. Belki de eskiye özlemimiz bu tarz partileri zorunlu kılıyor.

Partiyle ilgili detaylı yazım http://blog.efespilsen.com.tr/2010/11/30/bomonti-sunar-tarihe-meydan-okuyan-45likler/ adresinde yayında!

Babylon’da Naim Dilmener ve Sarp Dakni ile her ay gerçekleşecek bu partileri sakın kaçırmayın derim. Partiye her seferinde farklı bir ünlü canlı performansıyla katılacak. Duyduğuma göre beklenen ilgi olursa Babylon'un Oldies But Goldies Partileri gibi Bomonti 45'likler Partileri de geleneksel olacakmış...

Son günlerin en garip medyatik olayları burada! TOP-5

2010-11-22T22:25:00.001+02:00

1-Uzaylı Modası

20 Kasım cumartesi gecesi Babylon'a Bomonti 45'likler Partisine gittim. Usta sanatçı Erol Büyükburç sahne aldı ve söylediği şarkılarla bizi coşturdu. Partiyle ilgili yazı ve fotoğrafları birkaç gün içinde yayınlayacağım. Şimdi anlatacağım konu başka.

Twitter'da da benim partiye gittiğim gece espri konusu olmuş, aklıma geldi. Ben de yazayım dedim. Geçtiğimiz aylarda Kanalturk'te bir programa katılan Büyükburç, yüksek zekaya sahip olduğu için spermlerinin ajanlar tarafından çalındığını söyledi. "Yüksek IQ'umdan yararlanmak istemiş olabilirler" diyen sanatçının açıklamaları hayret verici. İzlemek isteyenler için videosu burada

Ben bu uzaylı modasını çözemedim. Mustafa Topaloğlu kimseye garip gelmiyor onu zaten bu konuyla tanıdık. Hande Yener ilgi çekmek için "uzaylı" diye şarkı söylüyor. Kıyafetleri dünyalı gibi olmadığı için kimse şaşırmadı ona da. Şarkıcı Reyhan Karaca da bir dönem uzaylılarla loş bir odada telapatik yolla iletişime geçtiğini anlatmış şurada. Reklam için yapıyorlarsa uzay temasının dışına çıksınlar artık:)

2- İbrahim Tatlıses'ten minik kıza büyük GAF
Bayramın son günü yaklaşık 800 kişiye konser veren İbrahim Tatlıses, küçük bir hayranına mikrofondan "Vay küçük o....." deyince salonda büyük gerginlik yaşandı. Küçük kız gözyaşlarına boğulurken, İbrahim Tatlıses özür dilediğini bildirdi. Haber burada.

Konseri terkeden seyirciler olmuş. İbo, sahneden inip durumu toparlamaya çalışmış.

3- Haber bülteninde canlı yayında skandal!
Ana Haber bülteni eşine az rastlanır bir canlı yayın skandalına sahne oldu. Muhabir "Çocuk sesi duyuldu" cümlesini "Ceset bulundu" diye acılı anneye bildirince kadın canlı yayında sinir krizi geçirdi. Ölüm haberiyle çılgına dönen anneyi kontrol edemeyen muhabir, 'son dakika haberi kulağıma yanlış gelmiş, çocuk cesedi bulunmamış, çocuk sesi duyulmuş' dese de ok yaydan çıkmıştı artık. Haber burada.

Gelen bilgi doğru olsa bile pat diye hem de canlı yayında ölüm haberi vermeye kalkan muhabir için reytingden önemli şey yok demektir.

4- Mali ekrana geri dönüyor!
Mehmet Ali Erbil, çarkıfelek programında Alevi'leri kızdıracak bir deyimi düşünmeden kullanınca programı yayından kalkmış ve biz de şovmenliği biter sanmıştık. Daha önce canlı yayında şaka olsun diye bir adamın donunu indirmiş ve programı yayından kaldırılmıştı. Erbil, Hürriyet Kelebek'e verdiği bayrama özel röportajda ocak ayında ekranlara geri döneceğini açıklamış. Umarım artık kazasız yayın yapar.

5-Tarkan, Belgesel Seslendirirse...
Biri bir alanda çok meşhur olsun onu her alana sokabilen bir toplumuz. Fakat bu ara celebrity'lerin belgesel seslendirmesi modaymış galiba. Pop star Tarkan National Geographic Channel'da yayımlanacak "Büyük Göçler/Great Migrations" belgeselinin Türkçe seslendirmesini yapmış. Belgeseli "yatak odası sesi" ile seslendirince garip karşılandı. Belki bir bildiği vardır ama belgesel ciddiyeti için Tarkan'ın tonlamaları fazla şehvetli bulunmuş. İzlemeyenler için belgeselin tanıtımı burada

Kimine her gün bayram, kimine yarın...

2010-11-15T14:49:00.002+02:00

Küçükken harçlık veriliyor diye sevinilen ve şeker ya da çikolata komasına girilen; bazıları için tatile kaçma fırsatı olan günlerdir. Benim için bayramlar her zaman sıkıntı oldu.

-Nedense hani öğrenciler tatilde yayılıp dinlenemesin rahatsız olsun diye ardına bir sürü sınav dayanan günler bu günler...

-Şeker istemeye gelen çocukların kapıyı çaldığı günler bu günler. Sanki çocuklar mutlu olsun diye, kurgulanmış her şey. O yaşlarda daha bir heyecanlı, coşkulu oluyordu bayramlar...

-Cep telefonuma benimle birlikte en az 20 kişiye yollanan hazır tebrik mesajlarının geldiği günler bu günler...
Bazı arkadaşlarım farklı numaradan atar altına da adını not düşer hep. Öncelikle facebookuma ya da twittera genel bir ileti yazıp herkesi aynı anda kutlarım. Tabi ondan önce sabah kalkar kalkmaz büyüklerimizi ararız. Pek samimi olmadığım halde bana mesaj atan arkadaşlarıma da şaşırarak hemen geri dönüş yaparım beni hatırladıkları için. Sanki "bayramlık arkadaş" onlar. Sadece bu zaman araşırız:)

-"Nerede o eski bayramlar" geyiğinin bitmek bilmediği günler...

-Düşünüyorum da mektup, tebrik kartı yollanan ya da küçüklere mendil verilen günler daha bir samimiymiş. Şimdi her şey fazla kolay. SMS, e-posta vs. derken duyguyu yitirmişiz...

-İzlediğim yerli dizilerin tatile çıkmasıyla TV'de film gösterimi olur. Çoğu daha önce izlediğim filmlerdir. "TV'de ilk kez!" olanlar 3. sınıf yani gişede başarı sağlayamamış olanlardır.

- Zorunlu ziyaretler olur. Kimisi için "sorgulanma" anıdır. Öğrenciye "nasıl gidiyor okul?", çalışana "işler nasıl?" başlıklı sohbetler başlar. Konu bulamayanlar "Havalar da dengesiz. Bir açıyor, bir kapıyor." diye anlatmaya başlar. Soğuk anlattım ama en samimi ortamda bile "ana konu" bu saydıklarım:)

-Bayramın ana teması birbirimizi hatırlamak, sevdiklerimizi, akrabalarımızı ziyaret etmek. Özel günlerde (doğum günü, bayram vs.) hoşuma giden tek şey "kutlanmak". İnsanların eşine dostuna varlığını hissettirmesi iyi bir şey. Yalnız olanlar ve sevdiklerinden uzakta olanlar için bayram zor geçer eminim. Çok şükür herkes yakınımızda ama bu bayram bana "monoton" gelecek biliyorum.

Unutmadan size de İyi Bayramlar! şimdiden...

İnsomnia by Beck's - 60'lar Partisi!

2010-11-02T02:41:00.001+02:00

Beck’s’in düzenlediği dönem konseptli parti serisinin ilk bölümü olan 60’lar partisi 29 Ekim Cuma akşamı The Hall’da gerçekleştirildi.

Geçtiğimiz haziran ayında Garajistanbul’da Becks’s 80’ler partisine gitmiş ve unutulmaz bir gece geçirmiştim. (bkz. 80'ler Partisi'nden Unutulmaz Anlar)

Bu sefer 60’lı yıllar temalı bir partiye gitme konusunda açıkçası başta tereddüt ettim. Ortama uyamam sandım ama yanılmışım!

Partiye katılanlar arasında blogger & twitter camiasının ünlü simaları da vardı. Üstteki fotoğraftaki sırayla sol baştan yazacak olursam bu isimler:

Stilize, rahatyazar (ben), TwitDayı, StyleBoom, TolgaGünay, koraycaner, kankanerdeyimben. Tabi ki bu isimlerin hepsi modayla yakından ilgili-çoğu blogger- olan kişiler. O döneme çok özel hazırlanmamış olsam da bu kişilerin yanında o yılları yaşamış kadar oldum:)

Style-Boom ve TwitDayı o yıllardan günümüze ışınlanmış gibiydi!

Kadınların çoğunun saçlarında yüksek ve sıkı topuz vardı. Üstlerinde genellikle puantiyeli bluzlar ve iri düğmeli paltolar, bellerinde ise kalın kemerler... Erkekler de ceket-gömlek şıklığını taktıkları gözlüklerle pekiştirmişti.

Müzikler, sürpriz hediyeler ve görsel şovlar ile o dönem birebir yaşatıldı. 1969’ta aya ilk ayak basan astronota ithafen partide astronot kostümlü adam vardı. Onunla fotoğraf çekildim:)

Hiç kuşkusuz partinin en dikkat çeken tiplerinden biri şu bonus peruklu olan adamdı:)

Siz de zaman tünelinde yolculuk etmek istiyorsanız halen şansınız var. Önümüzdeki aylarda Beck’s 70’ler partisi yapılacak. Kaçırmayın!

Partinin farklı fotoğraflarla detaylı anlatımım bu adreste--> http://blog.efespilsen.com.tr/2010/11/01/insomnia-by-becks-partisi-ile-60lara-yolculuk/

Muzikicinefes.com Partisi @Babylon

2010-10-29T17:26:00.001+03:00

26 Ekim Salı akşamı Babylon’da muzikicinefes.com lansman partisi gerçekleştirildi. Tamamen VİP ve basın daveti olan geceye birçok ünlü sanatçı katıldı. Ben de Efes Pilsen Kurumsal Blog Yazarı olarak bu partiye davetliydim.

Partinin detaylarına gelecek olursam eğer DJ Ozan Doğulu sahneye çıktığı andan itibaren herkes onun çaldığı hareketli hit parçalarla eğlenmeye başlamıştı. Doğulu, çıktığında meşhur "Alain Delon" parçası ile açılışı yaptı. Yalın, Grup Hepsi, Pamela, Nev ve Ceynur da bir ara seyirciler arasından çıkıp DJ Ozan Doğulu'nun yanına geçti. Tüm sanatçılar kendi parçaları çalmaya başladığı an sahneye çıkıyor ve eğlence aralıksız devam ediyordu. Özellikle Pamela’nın çıkış parçası “İstanbul” dan sonra söylediği-şu an adını hatırlamadığım-yabancı dans parçasıyla lansman partisi tam bir disko havasına büründü.

Partiye katılanlar arasında şarkıcı Keremcem, Eylem, Bedük, Yunus Günçe, Gripin ve Redd grubu üyeleri de vardı.

Basının yoğun ilgi gösterdiği lansman partisi renkli görüntülere sahne oldu. Fotoğraf makinemle birçok sanatçıyı yakından görüntüledim. Gece ile ilgili ayrıntılı yazı http://blog.efespilsen.com.tr/2010/10/29/muzikicinefes-com-lansman-partisi/#more-1235 adresinde yayında!